తెలుగు సాహిత్యంలో భయం అనేది అక్షరాల నడుమ దాగి ఉండే ఒక వికృత అనుభూతి. నిశ్శబ్ద రాత్రుల్లో ఒంటరిగా కూర్చుని చదివే Horror Kathalu పాఠకుడి గుండె చప్పుడును ఆపగలిగేంత శక్తిని కలిగి ఉంటాయి. సాధారణ రక్తపాతం కాకుండా, మానసిక వికారాలు, తాంత్రిక అఘోర కర్మలు, తీరని పగతో రగిలిపోయే ఆత్మల వేదనలతో కూడిన అసలైన Bhayanaka Kathalu మరియు సస్పెన్స్‌తో కూడిన Telugu Kadhalu అన్వేషించే వారి కోసం ఈ కథనం ఒక భీతావహమైన ప్రయాణం.
1. పాపికొండల అంచున ఎర్ర గుట్టలు – ఒక నిషిద్ధ ప్రాంతం
పాపికొండల అటవీ లోయల అంచున, జనసంచారానికి ఆమడ దూరంలో ఉన్న ఆ ప్రాంతాన్ని గ్రామస్తులు 'ఎర్ర గుట్టలు' అని పిలుస్తారు. పగటిపూట కూడా ఆ గుట్టలపైకి సూర్యకాంతి పూర్తిస్థాయిలో చేరదు. నిరంతరం పొగమంచు, విషపు నాగుల సంచారం, ఎండిపోయిన మోడు చెట్ల మధ్య శ్మశాన నిశ్శబ్దం తాండవిస్తుంటుంది. ఆ గుట్టల శిఖరాగ్రాన, నిజాం నవాబుల కాలం నాటి ఒక పురాతన డచ్ శైలి బంగళా శిథిలావస్థలో నిలబడి ఉంది. వంద సంవత్సరాల క్రితం అక్కడ జరిగిన అంతుచిక్కని దారుణాల వల్ల, ఆ బంగళా వైపు కన్నెత్తి చూడటానికి కూడా సమీప గ్రామాల ప్రజలు వణికిపోతారు.
విక్రాంత్ ఒక పారాసైకాలజిస్ట్ (Parapsychologist), అలాగే యూట్యూబ్‌లో రహస్య ప్రాంతాలను శోధించే పరిశోధకుడు. అతీత శక్తులు, పిశాచాలు అనేవి కేవలం మనుషుల బలహీన ఊహలు మాత్రమేనని నమ్మే పక్కా హేతువాది. అతనితో పాటు అతని బృంద సభ్యులు సుధీర్ (కెమెరామెన్), రష్మి (సౌండ్ ఇంజనీర్), ఆనంద్ (టెక్నీషియన్) కలిసి ఆ ఎర్ర గుట్టల బంగళా రహస్యాన్ని ఛేదించి, ప్రత్యక్షంగా డాక్యుమెంట్ చేయాలనే ఉద్దేశంతో ఒక అమావాస్య నాటి సాయంత్రం అక్కడికి చేరుకున్నారు.
"సూర్యుడు అస్తమించిన తర్వాత ఎర్ర గుట్టలపై శ్వాస తీసే ప్రతి జీవి ఆత్మల ఆకలికి ఆహారమే. మట్టిలో కలిసిన రక్తం తడి ఇంకా ఆరలేదు... ఇక్కడికి అడుగుపెట్టిన పాదాలు తిరిగి గడప తొక్కలేవు!"
గుట్టల కింద ఉన్న గ్రామంలోని పెద్దాయన వీరభద్రయ్య వారిని హెచ్చరించాడు: "బాబులారా! అక్కడికి వెళ్లకండి. ఆ బంగళాలో ఉన్నది దయ్యాలు కావు... తీరని దాహంతో నరమాంసాన్ని పీక్కుతినే క్షుద్ర శక్తులు. సరిగ్గా రాత్రి పన్నెండు గంటలకి గంటల శబ్దం వస్తుంది. ఆ శబ్దం విన్నవాడు గుండె పగిలి రక్తం కక్కుకుని చస్తాడు!" కానీ విక్రాంత్ ఆ మాటలను తేలిగ్గా నవ్వి కొట్టిపారేశాడు.
2. శిథిల బంగళాలోకి ప్రవేశం – ఆరంభమైన వికృత కదలికలు
సాయంత్రం ఏడు గంటలకే దట్టమైన చీకటి ఆ గుట్టలను కమ్మేసింది. ఆకాశంలో చందమామ లేని కటిక అమావాస్య. గాలి వేగంగా వీస్తూ, ఎండుటాకులను వికృతంగా రాలుస్తోంది. బృందం తమ చేతుల్లో నైట్-విజన్ కెమెరాలు, ఈఎంఎఫ్ (EMF) మీటర్లు, డిజిటల్ ఆడియో రికార్డర్లు పట్టుకుని బంగళా ప్రధాన ఇనుప గేటు నెట్టారు. తుప్పు పట్టిన ఆ గేటు 'క్రీచ్' మంటూ చేసిన శబ్దం గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తించేలా ఉంది.
బంగళా లోపల అడుగుపెట్టగానే ఒక భరించలేని కుళ్లిన మాంసం వాసన ముక్కుపుటాలను తాకింది. గోడలపై పెచ్చులూడిన సున్నం, వందల ఏళ్ల బూజు మధ్య నల్లటి వికృత చిత్రాలు కనిపించాయి. హాల్లో మధ్యలో ఒక భారీ డైనింగ్ టేబుల్ ఉంది. టేబుల్ పైభాగంలో ఎండిపోయిన ఎర్రటి రక్తపు మరకలు ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరకుండా ఉన్నాయి. రష్మి తన హెడ్‌ఫోన్స్ సరిచేసుకుంటూ సౌండ్ రికార్డర్‌ను ఆన్ చేసింది.
"విక్రాంత్... ఈ గదిలో ఉష్ణోగ్రత విపరీతంగా పడిపోతోంది. థర్మామీటర్ మైనస్ రెండు డిగ్రీలు చూపిస్తోంది. కానీ బయట ఉక్కపోతగా ఉంది కదా?" అంది రష్మి వణుకుతున్న స్వరంతో. విక్రాంత్ తన ఈఎంఎఫ్ మీటర్‌ను చూశాడు. సాధారణంగా 0 నుంచి 5 లోపు ఉండాల్సిన రీడింగ్ ఒక్కసారిగా 75కి చేరి ఎరుపు రంగు లైటు నిరంతరాయంగా బజర్ మోగించింది.
"రష్మి హెడ్‌ఫోన్స్‌లో నుంచి ఒక చిన్నపిల్ల ఏడుపు శబ్దం... ఆ వెంటనే ఒక స్త్రీ గొంతు కిలకిలా నవ్వుతూ చెవి దగ్గరే ఊపిరి పీల్చిన చప్పుడు: 'వచ్చారా... మా ఆకలి తీర్చడానికి నలుగురూ నడిచి వచ్చారా...'"
రష్మి భయంతో హెడ్‌ఫోన్స్‌ను నేలకేసి కొట్టింది. ఆమె ముఖం పాలిపోయింది, పెదవులు నీలంగా మారాయి. "విక్రాంత్! మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవాలి! ఇక్కడ ఏదో భయంకరమైన శక్తి మనల్ని గమనిస్తోంది!" అంటూ ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. కానీ విక్రాంత్ మాత్రం, "ఇది కేవలం పాత భవనాల్లో ఏర్పడే రేడియో ఫ్రీక్వెన్సీ ఎకో మాత్రమే, భయపడకు" అంటూ ఆమెను బలవంతంగా సమాధానపరిచాడు.
3. నేలమాళిగలో తాంత్రిక పీఠం – రక్త చరిత్ర
రాత్రి పదకొండు గంటలు దాటింది. సుధీర్ కెమెరా పట్టుకుని ముందు నడుస్తుండగా, బృందం బంగళా వెనుక ఉన్న నేలమాళిగ (Cellar) వైపు మెట్లు దిగడం ప్రారంభించింది. ఆ మెట్లు రాతితో చెక్కబడినవి, వాటిపై నల్లటి జిగట పదార్థం పేరుకుపోయి ఉంది. మెట్లు దిగేకొద్దీ గాలిలో ఉప్పు, పచ్చి రక్తం వాసన మరింత తీవ్రమైంది. టార్చ్ లైట్ కాంతిలో నేలమాళిగ మధ్యలో ఒక రాతి బలిపీఠం కనిపించింది.
ఆ బలిపీఠం చుట్టూ మనుషుల పుర్రెలు, ఎండిపోయిన ఎముకల గూళ్లు వలయాకారంలో పేర్చి ఉన్నాయి. గోడలపై విచిత్రమైన సంస్కృత తాంత్రిక మంత్రాలు రక్తాక్షరాలతో చెక్కబడి ఉన్నాయి. ఆ బంగళా చరిత్ర ఏమిటంటే... 1920 ప్రాంతంలో నివసించిన మార్తాండ వర్మ అనే క్షుద్ర మాంత్రికుడు అమరత్వం కోసం, అంతులేని సంపద కోసం ప్రతి అమావాస్యకు అమాయక యువతీయువకులను బలి ఇచ్చేవాడు. చివరకు గ్రామస్తులు తిరగబడి అతన్ని అదే బలిపీఠంపై సజీవంగా కాల్చి చంపారు. చనిపోయే ముందు మార్తాండ వర్మ తన రక్తంతో ఆ నేలను శపించాడు: "ఈ భవనంలోకి వచ్చే ప్రతి మనిషి నా క్షుద్ర ఆకలికి నరబలి కావాల్సిందే!"
"దేహాలు బూడిదైనా ఆత్మల దాహం తీరదు. అర్ధరాత్రి కాళరాత్రి వేళ... బలిపీఠంపై మళ్లీ తాంత్రిక అగ్ని రగులుతుంది. ప్రాణవాయువును పీల్చి, ఎముకలను విరిచి, రక్తపు మడుగులో విందు చేసుకునే రాక్షస గణం మేల్కొంటుంది!"
ఆనంద్ నేలమాళిగ మూలలో ఉన్న ఒక పురాతన పుస్తకాన్ని పరిశీలించడానికి ముందుకు వెళ్లాడు. హఠాత్తుగా వెనుక ఉన్న భారీ చెక్క తలుపు పెద్ద శబ్దంతో దానంతట అదే మూసుకుంది! లోపల ఉన్న టార్చ్ లైట్లు అన్నీ ఒకేసారి ఆరిపోయాయి. చిమ్మచీకటి. కేవలం కెమెరా యొక్క ఇన్‌ఫ్రారెడ్ చిన్న లైటు మాత్రమే వెలుగుతోంది.
4. అర్ధరాత్రి 12:00 గంటలు – మొదటి బలి
గడియారంలో ముళ్లు సరిగ్గా రాత్రి పన్నెండు గంటలను తాకాయి. బంగళా పైకప్పు నుంచి ఒక భారీ ఇనుప గంట శబ్దం... 'డాంగ్... డాంగ్... డాంగ్...' అంటూ మోగడం మొదలైంది! ఆ శబ్దానికి నేల కంపించింది. నేలమాళిగ గోడల నుంచి ఎర్రటి ద్రవం కారడం ప్రారంభమైంది.
"ఆనంద్! ఎక్కడున్నావు?" అని కేక వేశాడు సుధీర్. కెమెరా స్క్రీన్ వైపు చూసిన సుధీర్ గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. నైట్-విజన్ గ్రీన్ స్క్రీన్‌లో ఆనంద్ నేలమాళిగ పైకప్పుకు వేలాడుతూ కనిపించాడు! అతని కాళ్ళు పైకి, తల కిందకు ఉన్నాయి. అతని వెనుక ఒక నల్లటి పొడవైన ఆకారం... గోళ్లు పెరిగిన చేతులతో ఆనంద్ గొంతును నులుముతోంది. ఆ ఆకారానికి ముఖం లేదు, కేవలం రెండు మండుతున్న బొగ్గుల లాంటి ఎర్రటి కళ్ళు మాత్రమే ఉన్నాయి.
"విక్రాంత్... నన్ను కాపాడండి! ఇది నా గొంతును కొరికేస్తోంది! నా రక్తాన్ని తాగేస్తోంది! అమ్మో... వద్దు...!"
'టపాక్' మనే శబ్దంతో ఆనంద్ మెడ 180 డిగ్రీలు వెనక్కి విరిగిపోయింది. అతని శరీరం బలిపీఠంపై బలంగా పడింది. క్షణాల్లో అతని దేహం నుంచి రక్తం కారి ఆ బలిపీఠం గీతల్లోకి ప్రవహించింది. ఆ దృశ్యాన్ని కళ్లారా చూసిన రష్మి వెర్రిగా అరుస్తూ స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. విక్రాంత్‌లో ఉన్న హేతువాదం, ధైర్యం క్షణాల్లో ఆవిరైపోయాయి. అతని కాళ్లు వణకడం మొదలయ్యాయి. ఇది సైన్స్ పరిధి దాటిన ఒక రాక్షస నరకం!
5. ప్రాణాల కోసం పరుగు – వికృత వేట
"సుధీర్! రష్మిని ఎత్తుకో! తలుపు బద్దలుకొట్టండి!" అంటూ విక్రాంత్ తన భుజంతో చెక్క తలుపును బలంగా ఢీకొట్టాడు. నాలుగైదు దెబ్బలకు ఆ పాత తలుపు విరిగింది. రష్మిని భుజాలపై మోసుకుంటూ సుధీర్, విక్రాంత్ పై అంతస్తు హాల్లోకి పరుగుతీశారు. కానీ ప్రధాన ద్వారం వద్దకు చేరుకోగానే అక్కడ ఒక ఊహించని భీభత్సం ఎదురైంది.
ప్రధాన ద్వారం వద్ద ఇనుప గేటుకు బదులుగా గోడ వెలిసింది. కిటికీలన్నీ ఇనుప చట్రాలతో వాటంతట అవే మూసుకుపోయాయి. బంగళా ఒక బందిఖానాగా మారింది. ఆ సమయంలో హాలు పైకప్పు మూలల నుంచి నలుగురు వికృత ప్రేతాత్మలు పాకుతూ కిందకు దిగాయి. వారి దేహాలు సగం కుళ్లిపోయి ఉన్నాయి, కడుపులు చీల్చి ప్రేగులు వేలాడుతున్నాయి. వారిలో ఒక రూపం... గతంలో ఈ బంగళాలోకి వచ్చి అదృశ్యమైన ఒక ప్రముఖ పరిశోధకుడి రూపం!
సుధీర్ చేతిలోని కెమెరా ఫ్లాష్ లైట్ ఆన్ చేశాడు. ఆ వెలుగు పడగానే ఆ ఆకారాలు వికృతంగా అరుస్తూ వెనక్కి తగ్గాయి. "విక్రాంత్! వీటికి వెలుగు అంటే భయం! బ్యాటరీలు అయిపోయేలోపు ఏదో ఒకటి చేయాలి!" అని అరిచాడు సుధీర్. కానీ విధి మరోలా ఉంది. కెమెరా బ్యాటరీ వేగంగా డ్రైన్ అయిపోతూ 'బ్యాటరీ లో' అని బ్లింక్ అయింది.
"నిశ్శబ్ద రాత్రిలో వినిపించే ప్రతి చిరు శబ్దం మృత్యువు అడుగుల చప్పుడే. కంటికి కనిపించని రాక్షస శక్తులు మన భయాన్ని ఆహారంగా మార్చుకుంటాయి. భయం పెరిగేకొద్దీ వాటి బలం రెట్టింపు అవుతుంది!"
ఫ్లాష్ లైట్ ఆరిపోయింది. మరుక్షణంలోనే గాలిలోకి లేచిన సుధీర్ దేహం గోడకు బలంగా కొట్టుకుంది. చీకట్లో ఏదో పదునైన పళ్ళు అతని మెడ నరాలను కొరుకుతున్న భయంకరమైన శబ్దం... ఎముకలు నమిలే శబ్దం హాలంతా ప్రతిధ్వనించింది. సుధీర్ చివరిసారిగా విక్రాంత్ వైపు చేయి చాచి ప్రాణాలు విడిచాడు. రష్మిని లాక్కుంటూ విక్రాంత్ మేడపై ఉన్న ఒక గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ వేశాడు.
6. గదిలో అంతిమ పోరాటం – అద్దంలో కనిపించిన నిజం
ఆ గది మార్తాండ వర్మ వ్యక్తిగత శయన మందిరం. గది మధ్యలో ఒక పెద్ద నిలువుటద్దం ఉంది. రష్మి నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచింది. కానీ ఆమె చూపుల్లో పూర్వపు అమాయకత్వం లేదు. ఆమె కళ్ళు పూర్తిగా నల్లగా మారిపోయాయి, తెల్లగుడ్లు కనిపించడం లేదు! ఆమె పెదవులపై ఒక పైశాచిక నవ్వు మెరిసింది.
"రష్మీ... నువ్వు బాగున్నావా?" అని విక్రాంత్ దగ్గరకు వెళ్లబోయాడు. రష్మి వికృతమైన మగ గొంతుతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది:
"విక్రాంత్! నీ శాస్త్రం నన్ను ఆపగలదా? నీ కెమెరాలు నా ఆకలిని బంధించగలవా? వందేళ్ల నుంచి ఈ గుట్టలపై రక్త దాహంతో వేచి చూస్తున్నాను. నీ మిత్రుల మాంసం నా ఆకలిని తీర్చింది... ఇప్పుడు నీ తెలివితేటల మెదడును నేను ఆస్వాదిస్తాను!"
రష్మి శరీరం అమాంతం గాల్లోకి లేచింది. ఆమె చేతి గోళ్లు కత్తుల్లా పొడవుగా సాగాయి. ఆమె విక్రాంత్ పైకి దూకబోయింది. విక్రాంత్ క్షణమాత్ర కాలంలో పక్కనే ఉన్న బల్లపై ఉన్న కిరోసిన్ లాంతరును గమనించాడు. అతను లాంతరును నేరుగా ఆ నిలువుటద్దంపైకి విసిరి కొట్టాడు!
ఆ అద్దం వెనుక క్షుద్ర యంత్రం చెక్కబడి ఉంది. లాంతరు పగిలి మంటలు అద్దానికి అంటుకున్నాయి. 'డం' మంటూ ఒక పేలుడు శబ్దం వచ్చింది. ఆ అద్దంలోంచి వేలాది ఆత్మల ఆర్తనాదాలు వినవచ్చాయి. రష్మి శరీరం నుంచి నల్లటి పొగ వెలువడి, ఆమె నేలపై కుప్పకూలిపోయింది. అదే అదునుగా భావించిన విక్రాంత్, కిటికీ అద్దాలను కుర్చీతో బద్దలుకొట్టి, రష్మిని పట్టుకుని మొదటి అంతస్తు నుంచి బయట ఉన్న చెట్ల పొదలపైకి దూకాడు.
7. వేకువజాము వెలుగు – తీరని పీడకల
పొదల్లో పడటంతో విక్రాంత్ ఎముకలు చిట్లాయి, శరీరం రక్తసిక్తమైంది. కానీ ప్రాణభయంతో రష్మిని ఈడ్చుకుంటూ ఎర్ర గుట్టల సరిహద్దు దాటి గ్రామం వైపు పరిగెత్తాడు. తూర్పు దిక్కున సూర్యుడి మొదటి కిరణాలు తాకగానే ఆ బంగళా నుంచి వచ్చే కేకలు ఆగిపోయాయి.
గ్రామస్తులు వారిద్దరినీ కాపాడి ఆసుపత్రికి తరలించారు. సుధీర్, ఆనంద్ శరీరాలు ఆ శిథిలాల్లో ఎప్పటికీ దొరకలేదు. రష్మి బతికినప్పటికీ తన మానసిక సమతుల్యతను కోల్పోయి పిచ్చి ఆసుపత్రిలో చేరింది. విక్రాంత్ ఆ సంఘటన తర్వాత తన పరిశోధనలను శాశ్వతంగా వదిలివేశాడు. కానీ ఇప్పటికీ ప్రతి అమావాస్య అర్ధరాత్రి వేళ, విక్రాంత్ బెడ్‌రూమ్ కిటికీ బయట ఒక ఇనుప గంట శబ్దం, గోళ్లతో అద్దాన్ని గీకే చప్పుడు స్పష్టంగా వినిపిస్తూనే ఉంటాయి...
"విజ్ఞానానికి అందని అంధకార శక్తులను ఎగతాళి చేయవద్దు"
ప్రకృతిలో మానవ మేధస్సుకు అంతుచిక్కని చీకటి కోణాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. హద్దులు దాటిన అతి ఉత్సాహం, నిషిద్ధ ప్రాంతాల శోధన వినాశనానికే దారితీస్తాయి. కొన్ని రహస్యాలు సమాధి కావడమే మానవాళికి శ్రేయస్కరం.
إرسال تعليق