రాత్రి నిశ్శబ్దంలో అడుగుల చప్పుడు వినిపించినప్పుడు గుండె ఎంత బలంగా కొట్టుకుంటుందో అనుభవించిన వారికే తెలుస్తుంది. సాధారణ దెయ్యాల కథలు కాకుండా, ప్రాచీన కాలం నాటి కాపాలిక తాంత్రిక కర్మలు, సమాధులలో దాగి ఉన్న జీవచ్ఛవాల ఆకలి, శాపగ్రస్త ప్రదేశాల్లో వికృత నృత్యం చేసే రక్తపిపాసి శక్తులతో నిండిన అసలైన Bhayanaka Kathalu, ఒళ్లు గగుర్పొడిచే Telugu Kadhalu, మరియు సరికొత్త శైలిలో సాగే Horror Kathalu చదవాలనుకునే వారి కోసం రూపొందించిన భయానక కావ్యమిది.
1. నల్లమల అరణ్యం – అనాదిగా మూసివున్న రాక్షస సొరంగం
నల్లమల అభయారణ్యంలో మనుషులు వెళ్లడానికి సాహసించని ఒక నిషేధిత ప్రాంతం ఉంది. దానిని గిరిజనులు 'రుద్రకపాల లోయ' అని పిలుస్తారు. దట్టమైన చెట్ల మధ్య, ఆకాశం కూడా కనిపించని ఆ లోతైన లోయలో ఒక పురాతన నల్లరాతి సొరంగ మార్గం ఉంది. బ్రిటిష్ కాలంలో 1890 ప్రాంతంలో బొగ్గు గనుల అన్వేషణ కోసం తవ్విన ఆ సొరంగం నుంచి ఒకే రాత్రిలో ముప్పై మంది కార్మికులు అంతుచిక్కకుండా మాయమయ్యారు. వారి శరీరాలు కాకుండా, కేవలం ఎముకలు విరిగి పడిన మాంసపు ముద్దలు మాత్రమే బయట దొరికాయి. దాంతో ఆ సొరంగాన్ని భారీ ఇనుప తాళాలతో, తాంత్రిక యంత్రాల శిలలతో శాశ్వతంగా మూసివేశారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ పురావస్తు శాఖలో ఎక్స్‌కవేషన్ స్పెషలిస్ట్‌గా పనిచేస్తున్న ప్రొఫెసర్ ధనుంజయ్, అతని ముఖ్య సహాయకుడు రుద్ర, పురాతన లిపి నిపుణురాలు అనన్య కలిసి ఆ సొరంగానికి సంబంధించిన తాళపత్ర గ్రంథాలను సేకరించారు. అందులో రాయబడిన వివరాల ప్రకారం, కాకతీయుల కాలంలో రాజ్య బహిష్కరణకు గురైన 'ఉగ్రభైరవ' అనే కాపాలిక తాంత్రికుడు, మరణాన్ని జయించే 'అమృత రక్త సాధన' కోసం ఆ సొరంగంలో జీవ సమాధి అయ్యాడు. ప్రతి నూట ముప్పై ఏళ్లకు వచ్చే శని మహానక్షత్ర అమావాస్య నాడే ఆ సమాధి తెరవబడుతుంది. ఆ రాత్రే సరిగ్గా వారు ఎంచుకున్న రోజు!
"సమాధి గర్భంలో నిద్రించే తాంత్రిక శవాన్ని మేల్కొల్పినవాడు, తన రక్తపు చుక్కలతో దానికి ఆహారమవుతాడు. ఈ రాతి గడప దాటిన ప్రాణికి ప్రాణవాయువు దక్కదు... నిశ్శబ్ద నరకమే ప్రాప్తిస్తుంది!"
గిరిజన పెద్ద కొండడు వారి కాళ్లపై పడి ప్రాధేయపడ్డాడు: "దొరబాబులారా! ఆ రాతి గుహల జోలికి వెళ్లకండి. అక్కడ నిద్రించేది మనుషులు కారు... నరమాంసం కోసం దాహంతో నాలుక చాచే పిశాచ గణం! గాలిలో శవాల కంపు మొదలైందంటే మృత్యువు మీ వెంటే ఉన్నట్లే!" కానీ పరిశోధనా పిచ్చిలో ఉన్న ధనుంజయ్ ఆ హెచ్చరికలను గాలికొదిలేసి సొరంగ ద్వారం వద్దకు అడుగులు వేశాడు.
2. నల్లరాతి గడప దాటిన అడుగులు – గడ్డకట్టిన శీతల గాలులు
సాయంత్రం ఆరు గంటలకే అడవిలో చీకటి దట్టంగా అలుముకుంది. ఆకాశం నల్లటి కారుమబ్బులతో కమ్ముకుంది. ఉరుములు లేవు, మెరుపులు లేవు; కేవలం చెవులను తూట్లు పొడిచే ఒక విచిత్రమైన ఈల శబ్దం గాలిలో వ్యాపిస్తోంది. హైడ్రాలిక్ జాకీల సహాయంతో వందేళ్ల నాటి ఇనుప చట్రాలను తొలగించి, నల్లరాతి రాతిబండను పక్కకు జరిపారు. ఆ బండ జరగగానే గుహ లోపలి నుంచి శతాబ్దాలుగా బంధించబడిన చల్లటి, కుళ్లిన రక్తం వాసనతో కూడిన గాలి వారి ముఖాలకు కొట్టింది.
ధనుంజయ్, రుద్ర, అనన్య శక్తివంతమైన హాలోజన్ టార్చ్ లైట్లను వెలిగించుకుని లోపలికి నడిచారు. సొరంగం లోపల నేల రాతి నేల కాదు... ఒక విధమైన జిగటగా ఉండే నల్లటి బంకమట్టి, దానిపై అడుగు వేస్తే అరికాలు భూమిలోకి కూరుకుపోతోంది. గోడలపై పురాతన నాగరికతకు సంబంధించిన చిత్రాలు ఉన్నాయి. కానీ ఆ చిత్రాలు వింతగా ఉన్నాయి... మనుషులు తమ స్వంత గొంతులను తామే కోసుకుంటున్నట్లు, తలలు లేని మొండేలు బలిపీఠం ముందు నృత్యం చేస్తున్నట్లు చెక్కబడి ఉన్నాయి.
"సార్... నా థర్మల్ స్కానర్ రీడింగ్ విచిత్రంగా ప్రవర్తిస్తోంది," అంది అనన్య. ఆమె చేతిలోని అత్యాధునిక డిజిటల్ స్క్రీన్‌పై ఉష్ణోగ్రత ఉన్నట్టుండి మైనస్ అయిదు డిగ్రీలకు పడిపోయింది. ఊపిరి తీస్తుంటే నోటి వెంట మంచు పొగలు వస్తున్నాయి. సరిగ్గా అదే సమయంలో రుద్ర వెనుక వైపు నుంచి ఒక నెమ్మదైన శబ్దం వినిపించింది... 'చర్... చర్... చర్...' ఎవరో ఎండిపోయిన గోళ్లతో రాతి గోడను గీకుతున్న శబ్దం!
"అనన్య టార్చ్ లైట్ గోడపైకి తిప్పింది. అక్కడ ఏ మనిషీ లేడు... కానీ రాతిపై తాజా రక్తంతో ఒక వాక్యం ఆవిర్భవించింది: 'నా నిద్రను భంగం చేసినందుకు నీ కళ్లను నాకు నైవేద్యంగా సమర్పించు!'"
రుద్ర భయంతో వెనక్కి చూశాడు. వాళ్లు లోపలికి వచ్చిన ప్రవేశ ద్వారం వద్ద భారీ రాతిబండ దానంతట అదే 'ధడేల్' మంటూ మూసుకుపోయింది. బయట ప్రపంచంతో సంబంధాలు తెగిపోయాయి. సాటిలైట్ ఫోన్ సిగ్నల్స్ పూర్తిగా నిలిచిపోయాయి. వాళ్లు ఇప్పుడు నల్లమల అడవుల అట్టడుగున భూమికి వంద అడుగుల లోతున సజీవంగా సమాధి అయ్యారు!
3. కాపాలిక బలిమండపం – మేల్కొన్న తాంత్రిక శవం
వెనక్కి వెళ్లే మార్గం లేకపోవడంతో, సొరంగం లోపలికి సాగిపోక తప్పలేదు. దాదాపు అరకిలోమీటరు నడిచాక సొరంగం ఒక విశాలమైన గుహ లాంటి మండపంలోకి తెరుచుకుంది. ఆ మండపం మధ్యలో ఎర్రటి రక్తం రంగులో ఉన్న ఒక రాతి తొట్టె (Sarcophagus) ఉంది. ఆ తొట్టె చుట్టూ ఇత్తడి పాత్రల్లో వందల ఏళ్ల నాటి మానవ పుర్రెలు, వాటిలో నింపిన నల్లటి తైలం ఇంకా ఆరకుండా ఉంది. తొట్టె మూతపై ఒక భయంకరమైన నల్లటి రూపం చెక్కబడి ఉంది.
ధనుంజయ్ కళ్లల్లో భయం స్థానంలో దురాశ వెర్రితలలు వేసింది. "రుద్రా! ఇదే ఉగ్రభైరవుడి సమాధి! ఈ తొట్టె లోపల అపారమైన బంగారు తాంత్రిక కంకణాలు, అమరత్వపు రహస్య రసాయనం ఉన్నాయని తాళపత్రాల్లో ఉంది. దీన్ని తెరిస్తే చరిత్రలోనే మన పేరు నిలిచిపోతుంది!" అంటూ తను తెచ్చుకున్న ఇనుప రాడ్‌తో ఆ తొట్టె మూతను బలవంతంగా పెకిలించడం మొదలుపెట్టాడు.
"సార్ వద్దు! ఆపండి! ఇది శాస్త్రీయ పరిశోధన కాదు, ఆత్మహత్య!" అని అనన్య అరిచింది. కానీ అప్పటికే ఆలస్యమైంది. ఇనుప రాడ్ ఒత్తిడికి ఆ రాతి తొట్టె మూత పక్కకు జరిగింది. మరుక్షణంలోనే ఆ తొట్టె లోపల నుంచి నల్లటి చిక్కటి పొగ గుప్పున లేచి మండపమంతా వ్యాపించింది.
"శతాబ్దాల ఆకలితో ఎండిపోయిన నరాల మధ్య మళ్లీ రక్తం ఉరకలేసింది. సమాధి బద్దలైంది... ఆత్మల బంధనాలు తెగిపోయాయి. చీకటిని చీల్చుకుంటూ లేచిన ఆ రాక్షస దేహం, ప్రాణం ఉన్న దేహాల వెచ్చటి రక్తం కోసం తన నోరు తెరిచింది!"
ఆ తొట్టెలో నుంచి ఒక పొడవైన ఎండిపోయిన బూడిద రంగు చేయి బయటకు వచ్చింది. ఆ చేతి వేళ్లకు నల్లటి వాడియైన గోళ్లు కత్తుల్లా మెరుస్తున్నాయి. నెమ్మదిగా ఆ శవం పైకి లేచింది. ఆ ఆకారం దాదాపు ఏడడుగుల ఎత్తు ఉంది. ఒంటిపై చర్మం ఎండిపోయి ఎముకలకు అంటుకుని ఉంది. ముఖంలో ముక్కు లేదు, కేవలం రెండు గుంటలు... కానీ కనుగుడ్ల స్థానంలో రెండు నిప్పు రవ్వల్లాంటి ఎర్రటి జ్వాలలు మండుతున్నాయి! అది ఉగ్రభైరవుడి జీవచ్ఛవం!
4. మొదటి మరణం – మాంసపు విందు
ధనుంజయ్ భయంతో నిలువునా గడ్డకట్టుకుపోయాడు. అతని చేతిలోని ఇనుప రాడ్ నేలపై పడింది. ఆ తాంత్రిక శవం మెడను విచిత్రమైన శబ్దంతో పక్కకు తిప్పింది... 'కటకటకట'. ఆ మండపమంతా ఒక భయంకరమైన గురక శబ్దం వ్యాపించింది. రెప్పపాటు కాలంలో, కంటికి కనిపించనంత వేగంతో ఆ పిశాచ రూపం ధనుంజయ్ ముందుకు వాలింది.
తన పొడవాటి చేతులతో ధనుంజయ్ తలను రెండు వైపులా అదిమి పట్టుకుంది. ధనుంజయ్ నోటి నుంచి భయంకరమైన ఆర్తనాదం వెలువడింది: "రుద్రా... కాపాడు... నన్ను చంపేస్తోంది!" కానీ రుద్ర ఏమీ చేయలేకపోయాడు. ఆ శవం తన పొడవైన పళ్ళతో ధనుంజయ్ గొంతును కొరికి నమిలేసింది. వేడి వేడి రక్తం ఫౌంటెన్ లాగా పిచికారీ అవుతుంటే, ఆ శవం ఆ రక్తాన్ని పరమాన్నంలా జుర్రుకుంది.
"ఎముకలు కొరికే పటపట శబ్దాలు... ధనుంజయ్ దేహం నిస్సారంగా నేలపై పడింది. అతని ఛాతీని చీల్చి గుండెను చేతుల్లోకి తీసుకున్న ఆ శవం, వికృతంగా నవ్వుతూ రుద్ర, అనన్య వైపు చూసింది!"
ఆ నవ్వు విన్న అనన్య అక్కడే వాంతి చేసుకుంది. ఆమె కాళ్లు వణికి నేలపై పడిపోబోతుండగా రుద్ర ఆమె చేతిని బలంగా పట్టుకుని, "అనన్యా! పరుగెత్తు! వెనక్కి చూడకు!" అంటూ మండపం పక్కనున్న మరో చిన్న సందులోకి లాక్కెళ్లాడు.
5. చీకటి సందుల్లో నరకయాతన – అనన్య బలి
ఆ సందు ఒక చిక్కటి గుహల వలయం లాంటిది. ఎటు చూసినా నీటి బొట్లు పడే చప్పుడు, గబ్బిలాల రెక్కల రెపరెపలు. రుద్ర చేతిలోని టార్చ్ లైట్ బ్యాటరీ డ్రైన్ అయిపోతూ కాంతి క్షీణించడం ప్రారంభమైంది. వెనుక నుంచి ఆ శవం నడుస్తున్న అడుగుల చప్పుడు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది... 'థప్... థప్... థప్...'. ప్రతి అడుగుకూ భూమి అదిరిపోతోంది. అది నడవడం లేదు... గాలిలో తేలుతూ వారి వెన్నంటే వస్తోంది.
హఠాత్తుగా అనన్య కాలు ఒక రాతి సందులో ఇరుక్కుపోయింది. "రుద్రా! నా కాలు రాతిలో ఇరుక్కుంది... రావడం లేదు! ప్లీజ్ హెల్ప్ మీ!" అంటూ రోదించింది. రుద్ర మోకాళ్లపై కూర్చుని ఆమె కాలును లాగడానికి విశ్వప్రయత్నం చేశాడు. కానీ ఆ రాయి కదలలేదు.
సరిగ్గా అదే సమయంలో గుహ పైకప్పు నుంచి నల్లటి జిగట ద్రవం అనన్య తలపై పడింది. ఆమె నెమ్మదిగా పైకి చూసింది. పైకప్పుకు అతుక్కుని, తలకిందులుగా వేలాడుతూ ఉగ్రభైరవుడి ముఖం ఆమె ముఖానికి కేవలం రెండు అంగుళాల దూరంలో ఉంది! ఆ నోటి నుంచి లాలాజలం అనన్య బుగ్గలపై కారింది.
"ఆడపిల్ల రక్తం... పవిత్రమైన కన్యారక్తం నా అమరత్వానికి పూర్ణాహుతి! నీ ఆత్మ ఈ చీకటిలోనే నా బానిసగా శాశ్వతంగా బంధించబడుతుంది!"
ఆ శవం తన చేతులను అనన్య భుజాల్లోకి దింపింది. 'చుర్రు' మంటూ మాంసం కాలిపోయిన వాసన వచ్చింది. అనన్య కళ్ల నుంచి రక్తం కారడం మొదలైంది. ఆమె రుద్ర వైపు చూస్తూ, "రుద్రా... నన్ను వదిలేయ్... నువ్వైనా బతుకు... పరిగెత్తు!" అని చివరిసారిగా అరిచింది. మరుక్షణంలో ఆ శవం ఆమెను పైకప్పు లోనికి లాక్కెళ్లింది. పైనుంచి అనన్య శరీరం రెండు ముక్కలుగా విరిగి కింద పడింది. రక్తపు వర్షం రుద్ర ముఖాన్ని తడిపింది.
6. ప్రాచీన రహస్యం – అగ్నితో అంతిమ యుద్ధం
రుద్ర తన విచక్షణను కోల్పోయాడు. కళ్లముందే సహచరులు ఇద్దరూ వికృతంగా హతమార్చబడ్డారు. ప్రాణభయంతో గుడ్డిగా పరిగెత్తిన అతనికి అకస్మాత్తుగా ఒక ప్రాచీన గది కనిపించింది. అది ఆ తాంత్రికుడి యాగశాల. అక్కడ ఒక రాతి స్తంభంపై త్రిశూలం, దాని పక్కనే తాళపత్రాల్లో పేర్కొన్న ప్రాచీన గంధక తైలం నింపిన పెద్ద కుండలు ఉన్నాయి.
రుద్ర మనసులో మెరుపులా ఒక ఆలోచన వచ్చింది. తాళపత్రాల్లో ఒక సూక్తి ఉంది: 'కాపాలిక శవం పంచభూతాల్లో కేవలం అగ్నికి మాత్రమే లొంగుతుంది. పవిత్ర అగ్ని స్పర్శ దాని క్షుద్ర నాడీమండలాన్ని భస్మం చేస్తుంది!'
రుద్ర తన బ్యాగ్‌లో ఉన్న ఎమర్జెన్సీ ఫ్లేర్ గన్ (Flare Gun) తీశాడు. అప్పటికే ఆ గది గుమ్మాన్ని ఆవహిస్తూ ఆ రాక్షస శవం లోపలికి ప్రవేశించింది. దాని ఒంటిపై రక్తపు మరకలు తాజా మాంసంలా మెరుస్తున్నాయి. అది రుద్రపైకి లంఘించడానికి గాల్లోకి ఎగిరింది.
"మృత్యువు ముఖాముఖిగా నిలబడిన వేళ... భయమే ఆయుధంగా మారింది. గంధకపు కుండలను త్రిశూలంతో పగలగొట్టి, ఫ్లేర్ గన్ ట్రిగ్గర్ నొక్కాడు రుద్ర. మంటలు ఆకాశాన్ని తాకాయి!"
ఫ్లేర్ గన్ నుంచి వెలువడిన నిప్పు రవ్వ నేరుగా గంధక తైలంపై పడింది. మరుక్షణంలో యాగశాల మొత్తం భీకరమైన అగ్నిగుండంగా మారింది. ఆ మంటలు ఉగ్రభైరవుడి శవాన్ని చుట్టుముట్టాయి. ఆ శవం అగ్ని కీలల్లో చిక్కుకుని గుండెలు పగిలేలా రోదించడం మొదలుపెట్టింది. ఆ అరుపు మనుషుల అరుపు కాదు... వేలాది తోడేళ్లు ఏకకాలంలో అరిచినట్లు గుహలన్నీ ప్రతిధ్వనించింది.
మంటల వేడికి సొరంగం పైకప్పు రాళ్ళు విరిగి పడటం ప్రారంభించాయి. ఆ పేలుడు ధాటికి వెనుక వైపు ఉన్న బలహీనమైన రాతి గోడ కూలిపోయి, బయట అటవీ లోయ కనిపించింది. రుద్ర ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా ఆ రంధ్రం గుండా బయట ఉన్న నదీ ప్రవాహంలోకి దూకేశాడు.
7. బతికిన ప్రాణం – వెంటాడే పీడకల
నది ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయిన రుద్రను మరుసటి రోజు ఉదయం జాలర్లు ఒడ్డుకు చేర్చారు. ఒళ్లంతా కాలిన గాయాలు, విరిగిన ఎముకలతో అతను ప్రాణాలతో బయటపడ్డాడు. కానీ ఆ నల్లమల గుహలో జరిగిన మారణకాండ అతని ఆత్మను శాశ్వతంగా చీకటిమయం చేసింది.
పోలీసులు, రెస్క్యూ టీం ఆ సొరంగం వద్దకు వెళ్లి చూశారు. కానీ గుహ ప్రవేశ ద్వారం భారీ బండరాళ్లతో పూర్తిగా కూలిపోయి ఉంది. లోపల ధనుంజయ్, అనన్యల ఆనవాళ్లు కూడా లభించలేదు. ఆ విషాదం తర్వాత రుద్ర తన ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేసి నగరానికి దూరంగా బతకడం ప్రారంభించాడు.
కానీ ఇప్పటికీ... ప్రతి అమావాస్య అర్ధరాత్రి వేళ, రుద్ర గది తలుపుపై ఎవరో పదునైన గోళ్లతో గీకుతున్న శబ్దం... చెవి దగ్గర 'నా నిద్రను భంగం చేశావు... నీ రక్తం ఇంకా బాకీ ఉంది!' అనే వికృత గుసగుస వినిపిస్తూనే ఉంటుంది. ఆ భయంకరమైన నల్లమల తాంత్రిక శవం నిజంగానే బూడిదైందా... లేక శిథిలాల కింద మరో శతాబ్దం పాటు వేచి చూస్తోందా అనేది ఎప్పటికీ ఒక తీరని రహస్యమే!
"నిషిద్ధ సమాధుల తలుపులు ఎన్నడూ తెరవకూడదు"
మానవ లోకానికి, అతీంద్రియ చీకటి లోకానికి మధ్య కొన్ని సరిహద్దులు ఉన్నాయి. శాస్త్రం పేరుతో ఆ సరిహద్దులను చెరిపివేయాలని చూస్తే ప్రకృతి ప్రకోపిస్తుంది. నిద్రించే శవాలను మేల్కొల్పితే... బదులుగా మన ప్రాణాలనే సమర్పించుకోవాల్సి వస్తుంది.
إرسال تعليق