✍️ తటవర్తి భద్రిరాజు
హైడరాబాద్ మహానగరం అది. పగలు రేయి తేడా లేకుండా పరుగు తీస్తూనే ఉంటుంది. ఎటు చూసినా కాంక్రీట్ భవనాలు కనిపిస్తాయి.
మరుసటి రోజు ఉదయం కాలేజీ ప్రారంభమైంది. శారద తెల్లటి కాటన్ చీర కట్టుకుని, జుట్టు చక్కగా ముడి వేసుకుని, చేతిలో నోట్బుక్స్ పట్టుకుని క్లాస్రూమ్లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె అడుగు పెడుతుంటే గుండెల్లో చిన్న వణుకు ఉన్నా, ముఖంలో మాత్రం నమ్మకం కనిపిస్తోంది.
క్లాసులో ఉన్నవారంతా ఇరవై ఐదు ఏళ్ల లోపు ఉన్న యువతీ యువకులే. జీన్స్, టీషర్టులు వేసుకుని హుషారుగా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
నిరంతరం ట్రాఫిక్ హడావిడి వినిపిస్తూనే ఉంటుంది. మనుషులు కూడా ఆ యంత్రాల వేగంతోనే పోటీ పడుతుంటారు. అలాంటి నగరంలో ఒక నిశ్శబ్దమైన సాయంత్రం వేళ అది.
ఆకాశం అంతా దట్టమైన నల్లని మబ్బులు పట్టి ఉన్నాయి. ఎప్పుడైనా వర్షం పడేలా సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి.
ఆ నగరంలోని ఒక నివాస సముదాయంలో, అరవై ఏళ్ల శారద తన ఫ్లాట్ కిటికీ పక్కన కూర్చుని ఉంది. ఆమె చూపులు రోడ్డు వైపు శూన్యంగా చూస్తున్నాయి. ఆమె చేతిలో వేడి కాఫీ కప్పు ఉంది. కానీ ఆ కాఫీ కంటే ఎక్కువ వేడిగా ఆమె మనసులో ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి.
శారద జీవితం దాదాపు నలభై ఏళ్ల పాటు ఒకే మూసలో సాగింది.
ఆ నగరంలోని ఒక నివాస సముదాయంలో, అరవై ఏళ్ల శారద తన ఫ్లాట్ కిటికీ పక్కన కూర్చుని ఉంది. ఆమె చూపులు రోడ్డు వైపు శూన్యంగా చూస్తున్నాయి. ఆమె చేతిలో వేడి కాఫీ కప్పు ఉంది. కానీ ఆ కాఫీ కంటే ఎక్కువ వేడిగా ఆమె మనసులో ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి.
శారద జీవితం దాదాపు నలభై ఏళ్ల పాటు ఒకే మూసలో సాగింది.
ఉదయం లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకు ఒకే రకమైన దినచర్య. ఇల్లు సర్దడం, వంటగదిలో గడపడం, పిల్లల చదువులు చూసుకోవడం, భర్త అవసరాలు తీర్చడం , ఇదే ఆమె ప్రపంచంగా ఉండేది. ఆ పరిధిని దాటి ఆమె ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు.
మూడేళ్ల క్రితం ఆమె జీవితంలో పెద్ద శూన్యం ఏర్పడింది. ఆమె భర్త సూర్యనారాయణ గారు అకస్మాత్తుగా గుండెపోటుతో చనిపోయారు.
మూడేళ్ల క్రితం ఆమె జీవితంలో పెద్ద శూన్యం ఏర్పడింది. ఆమె భర్త సూర్యనారాయణ గారు అకస్మాత్తుగా గుండెపోటుతో చనిపోయారు.
అప్పటివరకు ఆయన నీడలో బతికిన శారదకు ఒక్కసారిగా దిక్కుతోచలేదు. ఆమెకు ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారు.
కొడుకు కిరణ్ అమెరికాలో సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్గా స్థిరపడ్డాడు. కూతురు శ్వేత బెంగళూరులో ఒక మల్టీనేషనల్ కంపెనీలో మేనేజర్గా పనిచేస్తోంది. ఇద్దరూ జీవితంలో చాలా ఉన్నతమైన స్థానాల్లో ఉన్నారు.
పిల్లలు ఇద్దరూ వాళ్ల వాళ్ల ప్రపంచాల్లో చాలా బిజీగా మారిపోయారు. శారదకు ప్రతి నెలా సమయానికి డబ్బులు పంపడం వారి అలవాటు.
పిల్లలు ఇద్దరూ వాళ్ల వాళ్ల ప్రపంచాల్లో చాలా బిజీగా మారిపోయారు. శారదకు ప్రతి నెలా సమయానికి డబ్బులు పంపడం వారి అలవాటు.
వారానికి ఒకసారి ఐదు నిమిషాలు ఫోన్ చేయడం వారి దినచర్య. "బాగున్నావా అమ్మా? తిన్నావా? మందులు వేసుకున్నావా?" అని అడగడం... వారి బాధ్యత అంతటితో ముగిసిపోతోంది. ఆ ఫోన్ కాల్స్ వెనుక ఆప్యాయత కంటే ఒక అలవాటు మాత్రమే కనిపిస్తుండేది.
కానీ ఈ విశాలమైన నలుగురి ఇళ్ల ఫ్లాట్లో శారద ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. ఆ ఒంటరితనం ఆమెకు ఒక నిరంతర శిక్షలా మారింది.
కానీ ఈ విశాలమైన నలుగురి ఇళ్ల ఫ్లాట్లో శారద ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. ఆ ఒంటరితనం ఆమెకు ఒక నిరంతర శిక్షలా మారింది.
పగలు ఎలాగోలా గడిచినా, రాత్రి వేళల్లో ఆ నిశ్శబ్దం ఆమెను భయపెట్టేది. గోడ గడియారం చేసే ‘టిక్ టిక్’ శబ్దం ఆమె గుండె చప్పుళ్లను వెక్కిరిస్తున్నట్లు అనిపించేది. జీవితం ముగిసిపోతుందనే భావన ఆమెను ప్రతిరోజూ వేధిస్తుండేది.
ఒకరోజు ఉదయం శారద కాలక్షేపం కోసం ఇంట్లోని పాత పెట్టెలను సర్దుతోంది. ఎప్పుడో దాచిపెట్టిన పాత డైరీలు, పాత వస్తువులు బయటకు తీస్తోంది.
బూజు పట్టిన కల – చిగురించిన ఆశ
ఒకరోజు ఉదయం శారద కాలక్షేపం కోసం ఇంట్లోని పాత పెట్టెలను సర్దుతోంది. ఎప్పుడో దాచిపెట్టిన పాత డైరీలు, పాత వస్తువులు బయటకు తీస్తోంది.
ఆ క్రమంలో ఆమెకు ఒక పాత ఫైల్ దొరికింది. దుమ్ము పట్టిన ఆ ఫైల్ తెరిచి చూడగా, ఆమె కాలేజీ రోజులకు సంబంధించిన ఒక పాత సర్టిఫికేట్ కనిపించింది. అది ఆమె డిగ్రీ ఫస్ట్ క్లాస్లో పాసైన సర్టిఫికేట్.
ఆ సర్టిఫికేట్ను చూడగానే శారద ఒక్కసారిగా తన గతంలోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆ రోజుల్లో శారద చాలా చురుకైన అమ్మాయి.
ఆ సర్టిఫికేట్ను చూడగానే శారద ఒక్కసారిగా తన గతంలోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆ రోజుల్లో శారద చాలా చురుకైన అమ్మాయి.
కాలేజీలో అందరి కంటే ఎక్కువ మార్కులు తెచ్చుకునేది. ఆమెకు 'లా' (Law) చదవాలని ఎంతో పెద్ద ఆశ ఉండేది. లాయర్ అయ్యి సమాజంలో అన్యాయానికి గురవుతున్న పేద మహిళల తరఫున వాదించాలని, వారికి ఉచితంగా న్యాయసహాయం అందించాలని కలలు కనేది.
కానీ ఆ రోజుల్లో పరిస్థితులు వేరు. డిగ్రీ పూర్తి కాగానే ఇంట్లో వాళ్లు పెళ్లి చేసేశారు. పెళ్లి, ఆ తర్వాత పిల్లలు, కుటుంబ బాధ్యతల మధ్య ఆ కల ఎప్పుడో వంటగది పొగలో కరిగిపోయింది. రోజులు గడిచేకొద్దీ ఆ కలను ఆమె కూడా మర్చిపోయింది.
కానీ ఈరోజు ఆ సర్టిఫికేట్ను చేతిలోకి తీసుకోగానే శారద గుండెల్లో ఒక కొత్త ఆశ చిగురించింది. ఆమె మనసులోని నిప్పుకణానికి మళ్లీ గాలి తగిలినట్లయింది.
కానీ ఆ రోజుల్లో పరిస్థితులు వేరు. డిగ్రీ పూర్తి కాగానే ఇంట్లో వాళ్లు పెళ్లి చేసేశారు. పెళ్లి, ఆ తర్వాత పిల్లలు, కుటుంబ బాధ్యతల మధ్య ఆ కల ఎప్పుడో వంటగది పొగలో కరిగిపోయింది. రోజులు గడిచేకొద్దీ ఆ కలను ఆమె కూడా మర్చిపోయింది.
కానీ ఈరోజు ఆ సర్టిఫికేట్ను చేతిలోకి తీసుకోగానే శారద గుండెల్లో ఒక కొత్త ఆశ చిగురించింది. ఆమె మనసులోని నిప్పుకణానికి మళ్లీ గాలి తగిలినట్లయింది.
"నా వయసు అరవై ఏళ్లు కావచ్చు. కానీ నా కలలకు వయసు ఉందా? చట్టం చదువుకోవడానికి ఒక వయసు అంటూ ప్రత్యేకంగా ఉంటుందా?" ఆమె అంతరాత్మ ఆమెను గట్టిగా ప్రశ్నించడం ప్రారంభించింది.
అదే ఉత్సాహంతో శారద తన ల్యాప్టాప్ తెరిచింది. సిటీలోని ఒక ప్రముఖ లా కాలేజీల గురించి వెతకడం ప్రారంభించింది.
అదే ఉత్సాహంతో శారద తన ల్యాప్టాప్ తెరిచింది. సిటీలోని ఒక ప్రముఖ లా కాలేజీల గురించి వెతకడం ప్రారంభించింది.
ఈవినింగ్ కోర్సు (Evening Course) లేదా త్రీ-ఇయర్స్ ఎల్ఎల్బీ (LLB) ప్రవేశాల గురించి ఆన్లైన్లో సమాచారం సేకరించింది.
లా ప్రవేశ పరీక్ష రాయడానికి ఎలాంటి వయోపరిమితి (Age Limit) లేదని తెలియగానే ఆమె ఆనందానికి అవధులు లేవు.
వెంటనే ఎవరికీ చెప్పకుండా లా ఎంట్రన్స్ పరీక్షకు దరఖాస్తు చేసింది. పాత పుస్తకాలు దుమ్ము దులిపి చదవడం ప్రారంభించింది.
వెంటనే ఎవరికీ చెప్పకుండా లా ఎంట్రన్స్ పరీక్షకు దరఖాస్తు చేసింది. పాత పుస్తకాలు దుమ్ము దులిపి చదవడం ప్రారంభించింది.
రాత్రి పగలు తేడా లేకుండా కష్టపడి చదివి పరీక్ష రాసింది. ఫలితాలు వచ్చాయి. ఆమె ఊహించినట్లుగానే మంచి ర్యాంక్ వచ్చింది, సిటీలోని టాప్ లా కాలేజీలో సీటు కూడా సాధించింది.
శరదృతువు లాంటి ఎండిపోయిన తన జీవితంలోకి మళ్లీ వసంతం వస్తున్నట్లు ఆమెకు అనిపించింది.
ఈ సంతోషకరమైన విషయాన్ని తన పిల్లలతో పంచుకోవాలని శారద అనుకుంది. ఒకరోజు సాయంత్రం కొడుకు కిరణ్కు, కూతురు శ్వేతకు కాన్ఫరెన్స్ కాల్ (Conference Call) చేసింది.
"కిరణ్, శ్వేతా... మీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి. నేను లా ఎంట్రన్స్ రాశాను, నాకు కాలేజీలో సీటు వచ్చింది. నేను రేపటి నుండి లా కాలేజీకి వెళ్తున్నాను" అంది శారద ఎంతో ఉత్సాహంగా.
ఆ మాట వినగానే ఫోన్ అవతల కొన్ని క్షణాల పాటు నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఆ తర్వాత కొడుకు కిరణ్ ఒక్కసారిగా నవ్వేశాడు, ఆ నవ్వులో వెటకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
"అమ్మా! నీకేమైనా పిచ్చా? లేక వయసు పైబడి బుద్ధి భ్రమించిందా? ఈ వయసులో లా చదవడం ఏంటి? ఎవరైనా వింటే నవ్వుతారు" కిరణ్ అమెరికా నుండి ఫోన్లోనే అరిచేసినంత పనిచేశాడు.
"అవునమ్మా, అన్నయ్య చెప్పింది వంద శాతం నిజమే. నీకు అరవై ఏళ్లు వచ్చాయి. హాయిగా ఇంట్లో కూర్చుని దేవుడి పూజలు చేసుకోవడం, టీవీలో సీరియల్స్ చూసుకోవడం మానేసి, ఈ వయసులో కాలేజీ గడప తొక్కడం ఏంటి? చుట్టుపక్కల వాళ్లు, మన బంధువులు వింటే ఏమనుకుంటారు? మా ఫ్రెండ్స్ సర్కిల్లో మా పరువు పోతుంది" అంది కూతురు శ్వేత చాలా విసుగ్గా.
పిల్లల మాటలు వింటుంటే శారదకు గుండె కోసేసినట్లు అనిపించింది. ఇన్నాళ్లూ ఎవరి కోసమైతే తన జీవితాన్ని త్యాగం చేసిందో, వాళ్లే ఈరోజు తన కలను ఇంత హీనంగా చూస్తున్నందుకు ఆమెకు ఏడుపొచ్చింది. కానీ ఆమె ఈసారి బలహీనపడకూడదని నిశ్చయించుకుంది.
"నా వయసు అరవై ఏళ్లయితే నా బుద్ధి పని చేయడం ఆగిపోలేదు శ్వేతా. ఇన్నాళ్లూ మీ కోసం, మీ నాన్న కోసం, ఈ ఇల్లు అనే నాలుగు గోడల కోసం నా జీవితాన్ని ధారపోశాను. నా బాధ్యతలన్నీ సక్రమంగా పూర్తి చేశాను.
బంధాల అడ్డుగోడలు – కఠిన నిర్ణయం
ఈ సంతోషకరమైన విషయాన్ని తన పిల్లలతో పంచుకోవాలని శారద అనుకుంది. ఒకరోజు సాయంత్రం కొడుకు కిరణ్కు, కూతురు శ్వేతకు కాన్ఫరెన్స్ కాల్ (Conference Call) చేసింది.
"కిరణ్, శ్వేతా... మీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి. నేను లా ఎంట్రన్స్ రాశాను, నాకు కాలేజీలో సీటు వచ్చింది. నేను రేపటి నుండి లా కాలేజీకి వెళ్తున్నాను" అంది శారద ఎంతో ఉత్సాహంగా.
ఆ మాట వినగానే ఫోన్ అవతల కొన్ని క్షణాల పాటు నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఆ తర్వాత కొడుకు కిరణ్ ఒక్కసారిగా నవ్వేశాడు, ఆ నవ్వులో వెటకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
"అమ్మా! నీకేమైనా పిచ్చా? లేక వయసు పైబడి బుద్ధి భ్రమించిందా? ఈ వయసులో లా చదవడం ఏంటి? ఎవరైనా వింటే నవ్వుతారు" కిరణ్ అమెరికా నుండి ఫోన్లోనే అరిచేసినంత పనిచేశాడు.
"అవునమ్మా, అన్నయ్య చెప్పింది వంద శాతం నిజమే. నీకు అరవై ఏళ్లు వచ్చాయి. హాయిగా ఇంట్లో కూర్చుని దేవుడి పూజలు చేసుకోవడం, టీవీలో సీరియల్స్ చూసుకోవడం మానేసి, ఈ వయసులో కాలేజీ గడప తొక్కడం ఏంటి? చుట్టుపక్కల వాళ్లు, మన బంధువులు వింటే ఏమనుకుంటారు? మా ఫ్రెండ్స్ సర్కిల్లో మా పరువు పోతుంది" అంది కూతురు శ్వేత చాలా విసుగ్గా.
పిల్లల మాటలు వింటుంటే శారదకు గుండె కోసేసినట్లు అనిపించింది. ఇన్నాళ్లూ ఎవరి కోసమైతే తన జీవితాన్ని త్యాగం చేసిందో, వాళ్లే ఈరోజు తన కలను ఇంత హీనంగా చూస్తున్నందుకు ఆమెకు ఏడుపొచ్చింది. కానీ ఆమె ఈసారి బలహీనపడకూడదని నిశ్చయించుకుంది.
"నా వయసు అరవై ఏళ్లయితే నా బుద్ధి పని చేయడం ఆగిపోలేదు శ్వేతా. ఇన్నాళ్లూ మీ కోసం, మీ నాన్న కోసం, ఈ ఇల్లు అనే నాలుగు గోడల కోసం నా జీవితాన్ని ధారపోశాను. నా బాధ్యతలన్నీ సక్రమంగా పూర్తి చేశాను.
ఇప్పుడు నాకంటూ మిగిలిన ఈ కొద్ది కాలమైనా నా కలను బతకాలనుకుంటున్నాను. ఇందులో ఎవరి పరువు పోయేదేముంది? చదువుకోవడం తప్పా?" శారద గొంతులో మునుపెన్నడూ లేని ఒక దృఢత్వం వినిపించింది.
"సరే నీ ఇష్టం, నీతో వాదించడం మా వల్ల కాదు. కానీ రేపు కాలేజీలో నీ వయసు పిల్లల ముందు, నీ మనవడి వయసు ఉన్నవాళ్ల ముందు కూర్చుని చదువుతుంటే అవమానంగా అనిపిస్తే మాత్రం మాకు చెప్పకు" అని కిరణ్ విసుగ్గా ఫోన్ పెట్టేశాడు.
పిల్లల మాటలు శారద మనసును తీవ్రంగా గాయపరిచాయి. ఆ రాత్రి ఆమె సరిగ్గా నిద్రపోలేదు. కానీ ఆమె మనసులోని సంకల్పం మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. సమాజం పెట్టే 'ముసలితనం' అనే ముద్రను, వయసు అనే పరిమితులను చెరిపేయాలని ఆమె గట్టిగా నిర్ణయించుకుంది.
"సరే నీ ఇష్టం, నీతో వాదించడం మా వల్ల కాదు. కానీ రేపు కాలేజీలో నీ వయసు పిల్లల ముందు, నీ మనవడి వయసు ఉన్నవాళ్ల ముందు కూర్చుని చదువుతుంటే అవమానంగా అనిపిస్తే మాత్రం మాకు చెప్పకు" అని కిరణ్ విసుగ్గా ఫోన్ పెట్టేశాడు.
పిల్లల మాటలు శారద మనసును తీవ్రంగా గాయపరిచాయి. ఆ రాత్రి ఆమె సరిగ్గా నిద్రపోలేదు. కానీ ఆమె మనసులోని సంకల్పం మాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. సమాజం పెట్టే 'ముసలితనం' అనే ముద్రను, వయసు అనే పరిమితులను చెరిపేయాలని ఆమె గట్టిగా నిర్ణయించుకుంది.
కాలేజీ మొదటి రోజు – కొత్త సవాలు
మరుసటి రోజు ఉదయం కాలేజీ ప్రారంభమైంది. శారద తెల్లటి కాటన్ చీర కట్టుకుని, జుట్టు చక్కగా ముడి వేసుకుని, చేతిలో నోట్బుక్స్ పట్టుకుని క్లాస్రూమ్లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె అడుగు పెడుతుంటే గుండెల్లో చిన్న వణుకు ఉన్నా, ముఖంలో మాత్రం నమ్మకం కనిపిస్తోంది.
క్లాసులో ఉన్నవారంతా ఇరవై ఐదు ఏళ్ల లోపు ఉన్న యువతీ యువకులే. జీన్స్, టీషర్టులు వేసుకుని హుషారుగా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
క్లాస్రూమ్ లోకి ఒక వృద్ధురాలు రావడం చూడగానే క్లాసంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అందరూ ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ ముసిముసి నవ్వులు నవ్వడం ప్రారంభించారు.
"ఎక్స్క్యూజ్ మీ మేడమ్! ప్రొఫెసర్ గారు ఇంకా రాలేదు. మీరు బహుశా తప్పుడు రూమ్లోకి వచ్చినట్లు ఉన్నారు. స్టాఫ్ రూమ్ అవతలి వైపు ఉంది" అన్నాడు ఒక కుర్రాడు కాస్త వెటకారంగా నవ్వుతూ.
శారద ఏమాత్రం కంగారు పడలేదు. ప్రశాంతంగా నవ్వి, మొదటి బెంచ్ దగ్గరికి వెళ్లి తన బుక్స్ టేబుల్పై పెట్టింది. "నేను ప్రొఫెసర్ని కాదు బాబూ, మీలాగే ఇక్కడ లా చదవడానికి వచ్చిన స్టూడెంట్ని. నా పేరు శారద" అంది ఎంతో హుందాగా.
ఆ మాట వినగానే క్లాసులో ఉన్న వాళ్లంతా ముక్కున వేలేసుకున్నారు. కొందరు నమ్మలేక వింతగా చూశారు. ప్రొఫెసర్లు కూడా మొదట్లో ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఈ వయసులో ఈమె ఏం చదువుతుందిలే అనుకున్నారు. కానీ రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ శారద ప్రతిభ అందరికీ అర్థం కాసాగింది.
క్లాసులో ఆమె చూపే శ్రద్ధ, లెక్చరర్స్ చెప్పే పాయింట్స్ నోట్ చేసుకోవడం, చట్టాల గురించి ఆమె అడిగే లోతైన ప్రశ్నలను చూసి ప్రొఫెసర్లకు ఆమెపై గౌరవం పెరిగింది.
"ఎక్స్క్యూజ్ మీ మేడమ్! ప్రొఫెసర్ గారు ఇంకా రాలేదు. మీరు బహుశా తప్పుడు రూమ్లోకి వచ్చినట్లు ఉన్నారు. స్టాఫ్ రూమ్ అవతలి వైపు ఉంది" అన్నాడు ఒక కుర్రాడు కాస్త వెటకారంగా నవ్వుతూ.
శారద ఏమాత్రం కంగారు పడలేదు. ప్రశాంతంగా నవ్వి, మొదటి బెంచ్ దగ్గరికి వెళ్లి తన బుక్స్ టేబుల్పై పెట్టింది. "నేను ప్రొఫెసర్ని కాదు బాబూ, మీలాగే ఇక్కడ లా చదవడానికి వచ్చిన స్టూడెంట్ని. నా పేరు శారద" అంది ఎంతో హుందాగా.
ఆ మాట వినగానే క్లాసులో ఉన్న వాళ్లంతా ముక్కున వేలేసుకున్నారు. కొందరు నమ్మలేక వింతగా చూశారు. ప్రొఫెసర్లు కూడా మొదట్లో ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఈ వయసులో ఈమె ఏం చదువుతుందిలే అనుకున్నారు. కానీ రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ శారద ప్రతిభ అందరికీ అర్థం కాసాగింది.
క్లాసులో ఆమె చూపే శ్రద్ధ, లెక్చరర్స్ చెప్పే పాయింట్స్ నోట్ చేసుకోవడం, చట్టాల గురించి ఆమె అడిగే లోతైన ప్రశ్నలను చూసి ప్రొఫెసర్లకు ఆమెపై గౌరవం పెరిగింది.
శారద లైబ్రరీలోనే ఎక్కువ సమయం గడిపేది. రాత్రింబవళ్లు కష్టపడి చదివేది. యవ్వనంలో ఉన్న క్లాస్మేట్స్ కంటే ఎక్కువ జ్ఞాపకశక్తి, పట్టుదల ఆమెలో కనిపించాయి.
మెల్లమెల్లగా క్లాసులోని కొందరు విద్యార్థులు ఆమెను 'శారదమ్మ' అని పిలుస్తూ గౌరవించడం ప్రారంభించారు.
రోజులు వేగంగా గడుస్తున్నాయి. శారద ప్రతిరోజూ కాలేజీకి వెళ్లే దారిలో ఒక పెద్ద ఓల్డ్ ఏజ్ హోమ్ (Welfare Home for Senior Citizens) ఉండేది. ఆ భవనం బయట నుండి చూడటానికి చాలా అందంగా, ప్రశాంతంగా కనిపించేది. ఒకరోజు సాయంత్రం కాలేజీ ముగిశాక, ఎందుకో తెలియని కుతూహలంతో శారద ఆ హోమ్లోకి వెళ్ళింది. కానీ లోపలికి వెళ్లిన తర్వాత అక్కడ వృద్ధుల పరిస్థితి చూసి ఆమె మనసు వికలమైంది.
ఆ హోమ్ నడుపుతున్న మేనేజర్ హరినాథ్ ఒక కరడుగట్టిన స్వార్థపరుడు. బయట సమాజానికి తానేదో వృద్ధులకు సేవ చేస్తున్నట్లు పెద్ద మనిషి తరహాలో నటించేవాడు.
ఆశ్రమంలోని చీకటి – లాయర్ మేల్కొన్న వేళ
రోజులు వేగంగా గడుస్తున్నాయి. శారద ప్రతిరోజూ కాలేజీకి వెళ్లే దారిలో ఒక పెద్ద ఓల్డ్ ఏజ్ హోమ్ (Welfare Home for Senior Citizens) ఉండేది. ఆ భవనం బయట నుండి చూడటానికి చాలా అందంగా, ప్రశాంతంగా కనిపించేది. ఒకరోజు సాయంత్రం కాలేజీ ముగిశాక, ఎందుకో తెలియని కుతూహలంతో శారద ఆ హోమ్లోకి వెళ్ళింది. కానీ లోపలికి వెళ్లిన తర్వాత అక్కడ వృద్ధుల పరిస్థితి చూసి ఆమె మనసు వికలమైంది.
ఆ హోమ్ నడుపుతున్న మేనేజర్ హరినాథ్ ఒక కరడుగట్టిన స్వార్థపరుడు. బయట సమాజానికి తానేదో వృద్ధులకు సేవ చేస్తున్నట్లు పెద్ద మనిషి తరహాలో నటించేవాడు.
కానీ లోపల వృద్ధుల పిల్లల నుండి భారీగా డొనేషన్లు, నెలనెలా వేలల్లో ఫీజులు తీసుకుంటూ, ఇక్కడ ఉన్న వృద్ధులకు మాత్రం కుళ్లిన అన్నం పెట్టడం, కనీస వైద్య సాయం అందించకపోవడం చేస్తుండేవాడు. ఎవరైనా వృద్ధులు సౌకర్యాల గురించి ఎదురు తిరిగితే వారిని బూతులు తిడుతూ, గదుల్లో పెట్టి బంధించేవాడు.
అక్కడ శారదకు అనసూయమ్మ అనే డెబ్బై ఏళ్ల వృద్ధురాలు పరిచయమైంది. ఆమె ఒక మూలలో కూర్చుని ఏడుస్తూ కనిపించింది.
అక్కడ శారదకు అనసూయమ్మ అనే డెబ్బై ఏళ్ల వృద్ధురాలు పరిచయమైంది. ఆమె ఒక మూలలో కూర్చుని ఏడుస్తూ కనిపించింది.
శారద ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి పలకరించింది. అనసూయమ్మ తన బాధను శారదతో పంచుకుంది.
"తల్లీ! నా కొడుకే నన్ను దారుణంగా ముంచాడు. నేను ఒంటరిగా ఉన్నానని తెలిసి, నా పేరు మీద ఉన్న రెండు కోట్ల విలువైన ఇల్లును మోసపూరితంగా తనేదో సంతకాలు పెట్టించుకుని తన పేరు రాసుకున్నాడు.
"తల్లీ! నా కొడుకే నన్ను దారుణంగా ముంచాడు. నేను ఒంటరిగా ఉన్నానని తెలిసి, నా పేరు మీద ఉన్న రెండు కోట్ల విలువైన ఇల్లును మోసపూరితంగా తనేదో సంతకాలు పెట్టించుకుని తన పేరు రాసుకున్నాడు.
ఆ తర్వాత నన్ను తెచ్చి ఈ నరకంలో పడేశాడు. ఈ హోమ్ మేనేజర్ హరినాథ్ మమ్మల్ని మనుషుల్లా కూడా చూడటం లేదు. పురుగు కంటే హీనంగా చూస్తున్నాడు. మా కష్టాలు వినే నాథుడే లేడు" అంటూ అనసూయమ్మ శారద చేతులు పట్టుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చేసింది.
ఆ కన్నీళ్లు, ఆ వృద్ధుల ఆర్తనాదాలు శారదలో ఇన్నాళ్లుగా నిద్రపోతున్న లాయర్ను ఒక్కసారిగా మేల్కొలిపాయి. "నేను చదువుతున్న చదువు కేవలం పరీక్షలు పాసై సర్టిఫికెట్ తెచ్చుకోవడం కోసం కాదు, ఇలాంటి అన్యాయాలకు గురవుతున్న వాళ్లకి న్యాయం చేయడం కోసమే.
ఆ కన్నీళ్లు, ఆ వృద్ధుల ఆర్తనాదాలు శారదలో ఇన్నాళ్లుగా నిద్రపోతున్న లాయర్ను ఒక్కసారిగా మేల్కొలిపాయి. "నేను చదువుతున్న చదువు కేవలం పరీక్షలు పాసై సర్టిఫికెట్ తెచ్చుకోవడం కోసం కాదు, ఇలాంటి అన్యాయాలకు గురవుతున్న వాళ్లకి న్యాయం చేయడం కోసమే.
నా చదువుకు ఇప్పుడే నిజమైన సార్థకత దొరుకుతుంది" అని శారద మనసులో గట్టిగా నిశ్చయించుకుంది.
శారద క్లాసులో చదువుకున్న చట్టాలను ప్రాక్టికల్గా ఉపయోగించాలని అనుకుంది. ఆమె తన క్లాస్మేట్స్ అయిన నలుగురు యువ విద్యార్థులను తన వైపు తిప్పుకుంది. వారు చాలా చురుకైనవాళ్లు.
"పిల్లలూ! మనం కేవలం పుస్తకాల్లోని సెక్షన్లు, చట్టాలు చదివి మార్కులు తెచ్చుకుంటే సరిపోదు, సమాజంలో వాటిని ప్రయోగించి ఎవరికైనా సహాయం చేయాలి.
సాక్ష్యాల సేకరణ – అధర్మంపై సవాల్
శారద క్లాసులో చదువుకున్న చట్టాలను ప్రాక్టికల్గా ఉపయోగించాలని అనుకుంది. ఆమె తన క్లాస్మేట్స్ అయిన నలుగురు యువ విద్యార్థులను తన వైపు తిప్పుకుంది. వారు చాలా చురుకైనవాళ్లు.
"పిల్లలూ! మనం కేవలం పుస్తకాల్లోని సెక్షన్లు, చట్టాలు చదివి మార్కులు తెచ్చుకుంటే సరిపోదు, సమాజంలో వాటిని ప్రయోగించి ఎవరికైనా సహాయం చేయాలి.
ఆ వృద్ధాశ్రమంలో ఉన్న మన పెద్దవాళ్లకు నరకం కనిపిస్తోంది. వారికి న్యాయం చేద్దాం, నాతో వస్తారా?" అని పిలుపునిచ్చింది. శారదలోని పట్టుదల, నిజాయితీ చూసి ఆ యువతరం ఆమె నాయకత్వాన్ని సంతోషంగా అంగీకరించింది.
శారద మరియు ఆమె టీమ్ ఒక ప్లాన్ ప్రకారం రహస్యంగా ఆ ఓల్డ్ ఏజ్ హోమ్లోకి వెళ్లడం ప్రారంభించారు.
శారద మరియు ఆమె టీమ్ ఒక ప్లాన్ ప్రకారం రహస్యంగా ఆ ఓల్డ్ ఏజ్ హోమ్లోకి వెళ్లడం ప్రారంభించారు.
అక్కడ జరుగుతున్న అన్యాయాలను, వృద్ధులకు పెడుతున్న నాసిరకం ఆహారాన్ని, వృద్ధులపై హరినాథ్ అనుచరులు చేస్తున్న దాడులను తమ మొబైల్ ఫోన్లలో రహస్యంగా రికార్డ్ చేశారు.
హరినాథ్ వృద్ధులను బెదిరించి, వారి సంతకాలను మోసపూరితంగా తెల్ల కాగితాలపై తీసుకుంటున్న కొన్ని పత్రాల ఆధారాలను కూడా శారద తన తెలివితేటలతో సేకరించింది.
అవసరమైన పక్కా ఆధారాలన్నీ చేతికి వచ్చాక, ఒకరోజు శారద నేరుగా హరినాథ్ కేబిన్లోకి వెళ్లి నిలబడింది. ఆమె వెనుక ఆమె స్టూడెంట్ టీమ్ కూడా ఉంది.
"ఏయ్ ముసల్దానా! ఎవరు నిన్ను లోపలికి రానిచ్చింది? పర్మిషన్ లేకుండా నా రూమ్లోకి ఎలా వస్తావ్? మర్యాదగా బయటికి పో" అని హరినాథ్ కుర్చీలోంచి లేచి అహంకారంతో గట్టిగా అరిచాడు.
శారద ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆమె అతని టేబుల్పై ఒక అధికారిక లీగల్ నోటీసు (Legal Notice) పెట్టింది.
"మిస్టర్ హరినాథ్! నా పేరు శారద, లా స్టూడెంట్ని. ఈ ఆశ్రమంలో సీనియర్ సిటిజన్స్ యాక్ట్ (Senior Citizens Act, 2007) ప్రకారం వృద్ధులకు కల్పించాల్సిన కనీస రక్షణ, వైద్య, ఆహార సౌకర్యాలను నువ్వు తీవ్రంగా ఉల్లంఘించావు.
అవసరమైన పక్కా ఆధారాలన్నీ చేతికి వచ్చాక, ఒకరోజు శారద నేరుగా హరినాథ్ కేబిన్లోకి వెళ్లి నిలబడింది. ఆమె వెనుక ఆమె స్టూడెంట్ టీమ్ కూడా ఉంది.
"ఏయ్ ముసల్దానా! ఎవరు నిన్ను లోపలికి రానిచ్చింది? పర్మిషన్ లేకుండా నా రూమ్లోకి ఎలా వస్తావ్? మర్యాదగా బయటికి పో" అని హరినాథ్ కుర్చీలోంచి లేచి అహంకారంతో గట్టిగా అరిచాడు.
శారద ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆమె అతని టేబుల్పై ఒక అధికారిక లీగల్ నోటీసు (Legal Notice) పెట్టింది.
"మిస్టర్ హరినాథ్! నా పేరు శారద, లా స్టూడెంట్ని. ఈ ఆశ్రమంలో సీనియర్ సిటిజన్స్ యాక్ట్ (Senior Citizens Act, 2007) ప్రకారం వృద్ధులకు కల్పించాల్సిన కనీస రక్షణ, వైద్య, ఆహార సౌకర్యాలను నువ్వు తీవ్రంగా ఉల్లంఘించావు.
వారిని మానసికంగా, శారీరకంగా వేధిస్తున్నావు. ఇవన్నీ రుజువు చేసే పక్కా వీడియో సాక్ష్యాలు, డాక్యుమెంట్లు నా దగ్గర ఉన్నాయి. దీనిపై రేపే హ్యూమన్ రైట్స్ కమిషన్కు, కోర్టుకు వెళ్తున్నాం. నిన్ను వదిలిపెట్టే ప్రసక్తే లేదు" అంది చాలా గంభీరంగా.
హరినాథ్ మొదట నవ్వి ఆమె మాటలను తీసిపారేయాలని చూశాడు. "నువ్వా? అరవై ఏళ్ల వయసులో కాలేజీకి వెళ్తూ లా చదువుతున్న ఒక ముసల్దానివి. నన్ను ఏం చేస్తావ్? నా వెనుక ఎంతమంది రాజకీయ నాయకులు ఉన్నారో తెలుసా?" అన్నాడు ఎగతాళిగా.
"వయసు కేవలం శరీరానికే హరినాథ్, నా చట్టాల జ్ఞానానికి కాదు. నీ రాజకీయ బలం నా చట్టం ముందు పని చేయదు. రేపు కోర్టులో చూసుకుందాం" అని శారద అంతే గంభీరంగా సవాల్ విసిరి అక్కడ నుండి వచ్చేసింది.
హరినాథ్ మొదట నవ్వి ఆమె మాటలను తీసిపారేయాలని చూశాడు. "నువ్వా? అరవై ఏళ్ల వయసులో కాలేజీకి వెళ్తూ లా చదువుతున్న ఒక ముసల్దానివి. నన్ను ఏం చేస్తావ్? నా వెనుక ఎంతమంది రాజకీయ నాయకులు ఉన్నారో తెలుసా?" అన్నాడు ఎగతాళిగా.
"వయసు కేవలం శరీరానికే హరినాథ్, నా చట్టాల జ్ఞానానికి కాదు. నీ రాజకీయ బలం నా చట్టం ముందు పని చేయదు. రేపు కోర్టులో చూసుకుందాం" అని శారద అంతే గంభీరంగా సవాల్ విసిరి అక్కడ నుండి వచ్చేసింది.
న్యాయస్థానంలో పోరాటం – సంచలన తీర్పు
శారద ఊరుకోలేదు. ప్రొఫెసర్ల సహాయం తీసుకుని, కోర్టులో ఒక పిల్ (PIL - Public Interest Litigation) దాఖలు చేసింది.తానే స్వయంగా వాదనలు సిద్ధం చేసుకుంది. కేసు విచారణకు వచ్చింది. హరినాథ్ సిటీలోనే పేరున్న పెద్ద లాయర్లను తన తరఫున నిలబెట్టాడు. శారద కేవలం లా స్టూడెంట్ మాత్రమే కావడంతో అందరూ హరినాథ్ గెలుస్తాడనే అనుకున్నారు.
కానీ కోర్టు హాల్లోకి అడుగుపెట్టిన శారదలో ఎలాంటి బెరుకు లేదు. జడ్జి గారి ముందు ఆమె ఒక్కొక్క ఆధారాలు ప్రవేశపెట్టడం ప్రారంభించింది.
కానీ కోర్టు హాల్లోకి అడుగుపెట్టిన శారదలో ఎలాంటి బెరుకు లేదు. జడ్జి గారి ముందు ఆమె ఒక్కొక్క ఆధారాలు ప్రవేశపెట్టడం ప్రారంభించింది.
ఓల్డ్ ఏజ్ హోమ్లో వృద్ధులు పడుతున్న నరకాన్ని వీడియోల రూపంలో కోర్టుకు చూపించింది. హరినాథ్ చేస్తున్న ఆర్థిక మోసాలను అకౌంట్ బుక్స్ ద్వారా నిరూపించింది.
అనసూయమ్మ కొడుకు చేసిన మోసపూరిత రిజిస్ట్రేషన్ పత్రాలను కూడా బయటపెట్టింది. హరినాథ్ లాయర్లు ఎంత వాదించినా, శారద సేకరించిన పక్కా ఆధారాల ముందు వారి తప్పుడు వాదనలు నిలబడలేకపోయాయి.
చివరి తీర్పు ఇచ్చే రోజు వచ్చింది. కోర్టు హాలంతా జనంతో కిక్కిరిసిపోయింది. జడ్జి గారు తీర్పు చదవడం ప్రారంభించారు:
"ఈ ఆశ్రమంలో సీనియర్ సిటిజన్స్పై జరుగుతున్న అన్యాయాలు, మానసిక వేధింపులు నిజమని అన్ని సాక్ష్యాల ద్వారా రుజువైంది. నిందితుడైన హరినాథ్కు మూడేళ్ల కఠిన జైలు శిక్ష, ఐదు లక్షల భారీ జరిమానా విధిస్తున్నాం.
చివరి తీర్పు ఇచ్చే రోజు వచ్చింది. కోర్టు హాలంతా జనంతో కిక్కిరిసిపోయింది. జడ్జి గారు తీర్పు చదవడం ప్రారంభించారు:
"ఈ ఆశ్రమంలో సీనియర్ సిటిజన్స్పై జరుగుతున్న అన్యాయాలు, మానసిక వేధింపులు నిజమని అన్ని సాక్ష్యాల ద్వారా రుజువైంది. నిందితుడైన హరినాథ్కు మూడేళ్ల కఠిన జైలు శిక్ష, ఐదు లక్షల భారీ జరిమానా విధిస్తున్నాం.
ఆ ఆశ్రమ బాధ్యతలను తక్షణమే ప్రభుత్వ పర్యవేక్షణలోకి తీసుకుంటున్నాం. అలాగే అనసూయమ్మ కొడుకు మోసపూరితంగా చేసిన ఇంటి రిజిస్ట్రేషన్ను ఈ కోర్టు రద్దు చేస్తోంది.
ఆ ఆస్తిని తిరిగి అనసూయమ్మకే చేందేలా ఆర్డర్ ఇస్తున్నాం. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, ఈ కేసును ఎంతో సమర్థవంతంగా, ప్రాణాలకు తెగించి నడిపిన అరవై ఏళ్ల లా స్టూడెంట్ శారద గారి సామాజిక స్పృహను, ధైర్యాన్ని ఈ న్యాయస్థానం ప్రత్యేకంగా అభినందిస్తోంది" అన్నారు.
జడ్జి గారు తీర్పు చెప్పి సుత్తితో కొట్టగానే, కోర్టు హాలంతా ఒక్కసారిగా చప్పట్లతో మారుమోగిపోయింది.
జడ్జి గారు తీర్పు చెప్పి సుత్తితో కొట్టగానే, కోర్టు హాలంతా ఒక్కసారిగా చప్పట్లతో మారుమోగిపోయింది.
అనసూయమ్మ, ఆశ్రమంలోని వృద్ధులంతా పరుగున వచ్చి శారదను కౌగిలించుకున్నారు. వారి కళ్లల్లోంచి వస్తున్న ఆనందబాష్పాలు శారద చేతులను తడిపేశాయి. ఆమె చేసిన పోరాటం వృద్ధుల జీవితాల్లో కొత్త వెలుగును నింపింది.
పశ్చాత్తాపం – విజయ వసంతం
ఈ సంచలన కేసు గురించిన వార్త మరుసటి రోజు ఉదయం అన్ని మీడియా ఛానెళ్లలో, పేపర్లలో ప్రముఖంగా వచ్చింది. టీవీ ఛానెళ్లలో శారద ధైర్యాన్ని మెచ్చుకుంటూ ప్రత్యేక ప్రోగ్రామ్స్ వేశారు. బెంగళూరులో ఉన్న కూతురు శ్వేత ఆఫీస్లో ఉండగా టీవీలో తల్లి ఫోటో చూసి షాక్ తిన్నది.అమెరికాలో ఉన్న కొడుకు కిరణ్కు అతని ఫ్రెండ్స్ ఫోన్ చేసి "మీ మదర్ గ్రేట్ రా" అని లింక్స్ పంపేసరికి అతనికి ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు.
తాము ఏ వయసునైతే ఎగతాళి చేశామో, తమ తల్లి వల్ల పరువు పోతుందన్నారో... ఆ తల్లి ఈరోజు ఒక సమాజ మార్పుకు కారణమై దేశం మొత్తం ప్రశంసలు అందుకుంటుంది. వారి తలలు గౌరవంతో, అంతకంటే ఎక్కువగా పశ్చాత్తాపంతో వంగిపోయాయి.
ఆ మరుసటి రోజు ఉదయం హైదరాబాద్లోని శారద ఫ్లాట్ కాలింగ్ బెల్ మోగింది. శారద వెళ్లి తలుపు తీసింది. ఎదురుగా కొడుకు కిరణ్, కూతురు శ్వేత ఇద్దరూ నిలబడి ఉన్నారు. వారి చేతుల్లో లగేజ్ ఉంది, కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.
వాళ్లు లోపలికి వచ్చి ఒక్కసారిగా శారద కాళ్లపై పడ్డారు. శారద ఆశ్చర్యపోయి వారిని లేపడానికి ప్రయత్నించింది.
"మమ్మల్ని క్షమించు అమ్మా. అరవై ఏళ్లు రాగానే జీవితం ముగిసిపోతుందని, నిన్ను కేవలం వంటింటికే పరిమితం చేసి దేవుడి పూజలు చేసుకోమన్నాం. నీ కలలను మేము గుర్తించలేకపోయాము.
ఆ మరుసటి రోజు ఉదయం హైదరాబాద్లోని శారద ఫ్లాట్ కాలింగ్ బెల్ మోగింది. శారద వెళ్లి తలుపు తీసింది. ఎదురుగా కొడుకు కిరణ్, కూతురు శ్వేత ఇద్దరూ నిలబడి ఉన్నారు. వారి చేతుల్లో లగేజ్ ఉంది, కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.
వాళ్లు లోపలికి వచ్చి ఒక్కసారిగా శారద కాళ్లపై పడ్డారు. శారద ఆశ్చర్యపోయి వారిని లేపడానికి ప్రయత్నించింది.
"మమ్మల్ని క్షమించు అమ్మా. అరవై ఏళ్లు రాగానే జీవితం ముగిసిపోతుందని, నిన్ను కేవలం వంటింటికే పరిమితం చేసి దేవుడి పూజలు చేసుకోమన్నాం. నీ కలలను మేము గుర్తించలేకపోయాము.
కానీ కలలు కనడానికి, వాటిని సాధించడానికి వయసుతో అస్సలు నిమిత్తం లేదు అని నువ్వు ఈరోజు ప్రపంచానికి నిరూపించావు. ఈరోజు ఒక కొడుకుగా, కూతురిగా నీ సక్సెస్ చూసి మేము ఎంతో గర్విస్తున్నాం అమ్మా. మమ్మల్ని క్షమించు" అంటూ కిరణ్, శ్వేత ఇద్దరూ ఉద్వేగంతో ఏడ్చేశారు.
శారద కళ్లల్లో కూడా ఆనంద బాష్పాలు రాలాయి. ఆమె వారిని పైకి లేపి, గట్టిగా తన గుండెలకు హత్తుకుంది.
శారద కళ్లల్లో కూడా ఆనంద బాష్పాలు రాలాయి. ఆమె వారిని పైకి లేపి, గట్టిగా తన గుండెలకు హత్తుకుంది.
ఇన్నాళ్లుగా ఆమె మనసును వేధిస్తున్న ఒంటరితనం, పిల్లలపై ఉన్న చిన్న అసంతృప్తి ఆ క్షణంలో పూర్తిగా కరిగిపోయాయి.
కొద్ది రోజులకే లా కాలేజీలో గ్రాడ్యుయేషన్ డే (Graduation Day) వేడుక చాలా ఘనంగా జరిగింది. కాలేజీ టాపర్స్లో శారద ఒకరిగా నిలిచింది. స్టేజిపై ప్రొఫెసర్లు, ముఖ్య అతిథులు కూర్చుని ఉన్నారు.
కొద్ది రోజులకే లా కాలేజీలో గ్రాడ్యుయేషన్ డే (Graduation Day) వేడుక చాలా ఘనంగా జరిగింది. కాలేజీ టాపర్స్లో శారద ఒకరిగా నిలిచింది. స్టేజిపై ప్రొఫెసర్లు, ముఖ్య అతిథులు కూర్చుని ఉన్నారు.
శారద బ్లాక్ గౌన్ (Graduation Gown) ధరించి, తలపై క్యాప్ పెట్టుకుని ఎంతో హుందాగా స్టేజిపైకి నడిచింది.
ఆమె ముఖ్య అతిథి చేతుల మీదుగా తన డిగ్రీ పట్టాను అందుకుంటుంటే... కింద ఆడిటోరియంలో మొదటి వరుసలో కూర్చున్న ఆమె కొడుకు కిరణ్, కూతురు శ్వేత, ఆమె క్లాస్మేట్స్, ఆశ్రమం నుండి వచ్చిన వృద్ధులంతా లేచి నిలబడి (Standing Ovation) గట్టిగా చప్పట్లు కొడుతూ ఈలలు వేశారు. ఆ ఆడిటోరియం అంతా శారద పేరుతో మారుమోగిపోయింది.
శారద ఆ డిగ్రీ పట్టాను చేతిలోకి తీసుకుని, కళ్లు మూసుకుని ఒక్కసారి ఆకాశం వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ల ముందు తన భర్త సూర్యనారాయణ గారి ముఖం, తన కాలేజీ రోజుల కలలు కదిలాయి.
ఆమె ముఖ్య అతిథి చేతుల మీదుగా తన డిగ్రీ పట్టాను అందుకుంటుంటే... కింద ఆడిటోరియంలో మొదటి వరుసలో కూర్చున్న ఆమె కొడుకు కిరణ్, కూతురు శ్వేత, ఆమె క్లాస్మేట్స్, ఆశ్రమం నుండి వచ్చిన వృద్ధులంతా లేచి నిలబడి (Standing Ovation) గట్టిగా చప్పట్లు కొడుతూ ఈలలు వేశారు. ఆ ఆడిటోరియం అంతా శారద పేరుతో మారుమోగిపోయింది.
శారద ఆ డిగ్రీ పట్టాను చేతిలోకి తీసుకుని, కళ్లు మూసుకుని ఒక్కసారి ఆకాశం వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ల ముందు తన భర్త సూర్యనారాయణ గారి ముఖం, తన కాలేజీ రోజుల కలలు కదిలాయి.
అరవై ఏళ్ల వయసులో ఆమె జీవితంలోకి వచ్చిన ఈ వసంతం, కేవలం ఆమె జీవితాన్నే మార్చలేదు... సమాజంలో ఎంతోమంది దిక్కులేని వృద్ధుల జీవితాల్లో కొత్త వెలుగును నింపింది.
కలలు కనడానికి, వాటిని నిజం చేసుకోవడానికి వయసు అనేది కేవలం ఒక అంకె మాత్రమేనని ఆమె ప్రపంచానికి నిరూపించి అందరికీ ఆదర్శంగా నిలిచింది!
Post a Comment