పరిచయం: గోదావరి తీరం – కష్టజీవి లోకేశ్
అనగనగా పవిత్ర గోదావరి నది తీరాన ప్రకృతి ఒడిలో వెలసిన ఒక సుందరమైన గ్రామం 'రామపురం'. రామపురం అంటేనే పచ్చని పైర్లు, కొబ్బరి చెట్ల వరుసలు, తియ్యటి మామిడి తోటలు, ఉదయపు వేళల్లో కిలకిలారావాలతో సందడి చేసే కోయిలల కుహూకుహూ నాదాలు. ఊరంతా ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంటుందో, అక్కడి మనుషులు కూడా అంతే నిరాడంబరంగా జీవించేవారు. ఆ గ్రామంలో లోకేశ్ అనే పన్నెండేళ్ల బాలుడు ఉండేవాడు. లోకేశ్ ఎంతో పేదరికంలో పుట్టినప్పటికీ, అతని మనసు మాత్రం వెలకట్టలేని సంస్కారంతో నిండి ఉండేది. వాడికి తల్లి పార్వతమ్మ, చెల్లెలు చిన్ని ఉన్నారు. తండ్రి చిన్నప్పుడే కన్నుమూయడంతో, ఆ చిన్న వయసులోనే మొత్తం కుటుంబ భారం లోకేశ్ భుజాలపై పడింది.
లోకేశ్ చాలా కష్టజీవి, అంతకంటే ఎక్కువ పరమ నిజాయితీపరుడు. వాడు రోజూ సూర్యోదయానికి ముందే మేల్కొని, తన పాత ఇనుప గొడ్డలిని చేతబూని, దట్టమైన అడవికి వెళ్లేవాడు. అక్కడ ఎండిపోయిన దుంగలను, చెట్ల కొమ్మలను శ్రమకోర్చి నరికి, పెద్ద మోపులుగా కట్టి, రామపురం సంతలో అమ్మి వచ్చిన కొద్దిపాటి సొమ్ముతో కుటుంబాన్ని పోషించేవాడు. ఎంతటి కటిక దారిద్య్రం ముసిరినా లోకేశ్ ఎప్పుడూ అధర్మ మార్గంలో నడవలేదు; ఇతరుల వస్తువులను ఆశించే నీచపు బుద్ధి వాడి దరిదాపుల్లో కూడా ఉండేది కాదు.
"లోకేశ్! మన శ్రమతో సంపాదించిన కష్టార్జితం మాత్రమే మనకు శాశ్వత సుఖాన్నిస్తుంది. పరధనం పాము వంటిది. లోభత్వం, దురాశ ఉన్న మనిషి ఎన్ని సిరిసంపదలున్నా ఎన్నటికీ శాంతిగా నిద్రపోలేడు."
తల్లి పార్వతమ్మ చెప్పిన ఆ వివేకవంతమైన అమృతవాక్కులను లోకేశ్ తన జీవిత పరమావధిగా మార్చుకున్నాడు. ఈ కథ నేటి కాలంలో పిల్లలకు ఎంతో అవసరమైన **Telugu Stories for Kids** మరియు విశిష్టమైన **Telugu Pillala Kathalu** లో ఒకటిగా నిలుస్తుంది.
మొదటి ఘట్టం: గోదావరి ఒడ్డున ప్రమాదం – గొడ్డలి చేజారింది
అదొక శుక్రవారం ఉదయం. తెల్లవారుజామునే పక్షుల కిలకిలారావాలు వింటూ లోకేశ్ గోదావరి నదీ తీరంలోని దట్టమైన అడవి వైపు అడుగులు వేశాడు. ఆ రోజు ఎలాగైనా ఎక్కువ కట్టెలు పోగుచేసి, బజారులో అమ్మి తన చెల్లెలికి మందులు, ఇంటికి కావలసిన బియ్యం కొనాలని భావించాడు. నది ఒడ్డున విశాలంగా విస్తరించి ఉన్న ఒక పెద్ద ఎండిన రావి చెట్టు కొమ్మను ఎంచుకున్నాడు. ఎండ తీవ్రత పెరుగుతోంది. లోకేశ్ ఒళ్లంతా చెమటతో తడిసి ముద్దయింది. చేతుల్లో పట్టు సడలుతున్నా కుటుంబం కోసం నిరంతరం గొడ్డలి వేటు వేస్తూనే ఉన్నాడు.
సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఒక పెద్ద ఎండిన కొమ్మను నరకడానికి గొడ్డలిని పైకెత్తి బలంగా వేటు వేయబోయాడు. చెమట వల్ల వాడి చేతిలో నుంచి ఆ పాత ఇనుప గొడ్డలి జర్రున జారిపోయింది! గిర్రున గాల్లో తిరుగుతూ నేరుగా గోదావరి నదిలోని అగాధమైన లోతైన సుడిగుండంలో 'బుడుంగ్' మంటూ మునిగిపోయింది.
"అయ్యో దైవమా! నా గొడ్డలి నదిలో పడిపోయిందే!" అంటూ లోకేశ్ గుండె పగిలేలా రోదించాడు. వాడు నదీ ప్రవాహం వైపు చూశాడు. అక్కడ నీటి వేగం విపరీతంగా ఉంది. లోకేశ్‌కు ఈత రాదు; నీటిలోకి దిగితే ప్రాణాలకే ముప్పు. ఆ పాత గొడ్డలి తప్ప వాడి దగ్గర ఇంకేమీ లేదు. ఆ గొడ్డలి పోతే కట్టెలు కొట్టలేడు, కట్టెలు అమ్మకపోతే ఆ రోజు ఇంట్లో పొయ్యి వెలగదు. ఆకలితో అల్లాడే తల్లి, చెల్లెలి ముఖాలు వాడి కళ్లముందు కదలాడాయి. నది ఒడ్డునే కూలబడి కన్నీరుమున్నీరుగా ఏడుస్తూ భగవంతుడిని ప్రార్థించసాగాడు.
"ఆపదలు ఎదురైనప్పుడు అధైర్యపడి అడ్డదారులు తొక్కకూడదు; నిజాయితీగా చేసే ప్రార్థన, సత్యవర్తన ఎలాంటి కష్టాల నుంచైనా మనల్ని గట్టెక్కిస్తాయి."
ఐకమత్యమే మహాబలం: ఐదు వేళ్ల గొడవ
రెండో ఘట్టం: జలదేవత ప్రత్యక్షం – మొదటి పరీక్ష (బంగారు గొడ్డలి)
ఆ అమాయక బాలుడి ఆర్తనాదం గోదావరి నదీ మాత హృదయాన్ని కదిలించింది. హఠాత్తుగా నది మధ్యలో అలల తాకిడి పెరిగింది. పవిత్ర జలాల నుండి దివ్యమైన తెల్లని కాంతులు వెల్లివిరిశాయి. ఆ తేజస్సు నడుమ నుండి అపార కరుణామూర్తి అయిన 'గోదావరి జలదేవత' ప్రత్యక్షమైంది! ఆమె రూపం దివ్యతేజస్సుతో, ప్రశాంతమైన చిరునవ్వుతో ప్రకాశిస్తోంది.
జలదేవత లోకేశ్‌ను చూసి అమృతతుల్యమైన స్వరంతో, "నాయనా లోకేశ్! ఇంత చిన్న వయసులో నీ కళ్ళల్లో ఇంతటి వేదన ఏమిటి? ఎందుకు అంతలా విలపిస్తున్నావు?" అని వాత్సల్యంతో అడిగింది.
లోకేశ్ లేచి దేవతకు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి, "అమ్మా! నేను నా కుటుంబాన్ని పోషించుకునే ఏకైక ఆధారమైన పాత ఇనుప గొడ్డలిని నదిలో జారవిడుచుకున్నాను. నాకు ఈత రాదు. ఆ గొడ్డలి లేకపోతే నా తల్లి, చెల్లెలు ఆకలితో అల్లాడిపోతారు," అని కన్నీళ్లతో తెలిపాడు.
జలదేవత చిరునవ్వు చిందించి, "బాలుడా, అధైర్యపడకు. నీ గొడ్డలిని నేను తెచ్చిస్తాను," అంటూ లోతైన నదిలోకి అదృశ్యమైంది. కొద్ది క్షణాల్లోనే ఆమె నీటిపైకి వచ్చింది. ఆమె చేతిలో ఒక గొడ్డలి ఉంది. కానీ అది సాధారణమైనది కాదు! స్వచ్ఛమైన అపరంజి బంగారంతో (Golden Axe) తయారుచేయబడి, సూర్యకిరణాల తాకిడికి ధగధగా మెరిసిపోతోంది!
"ఇదిగో కుమారా, నీ గొడ్డలి దొరికింది, తీసుకో!" అంది జలదేవత. లోకేశ్ ఆ బంగారు గొడ్డలిని చూశాడు. ఒక్క క్షణం వాడి కళ్లు మిరుమిట్లు గొలిపాయి. ఆ బంగారు గొడ్డలిని అమ్మితే తన జీవితాంతం కూర్చుని తిన్నా తరగని సంపద వస్తుంది. కానీ లోకేశ్ గుండెల్లో నిజాయితీ ఉంది, వాడికి లోభత్వం లేదు. లోకేశ్ చేతులు జోడించి వినయంగా, "తల్లీ! క్షమించండి, ఇది నా గొడ్డలి ఎంతమాత్రం కాదు. ఇంతటి విలువైన బంగారు గొడ్డలిని కొనే తాహతు ఒక పేద కట్టెల కొట్టుకునే వాడికి ఎక్కడిది? ఇది నాది కాదు," అని నిక్కచ్చిగా చెప్పాడు.
"మనది కాని సంపద ఎంతటి విలువైనదైనా సరే గడ్డిపోచతో సమానం. ఆశను జయించినవాడే లోకంలో నిజమైన ధనవంతుడు."
మూడో ఘట్టం: వెండి గొడ్డలి – రెండో పరీక్ష మరియు ఇనుప గొడ్డలి
లోకేశ్ నిష్కల్మషమైన మనస్తత్వాన్ని చూసి జలదేవత మనసులోనే మురిసిపోయింది. కానీ వాడి సత్యవర్తనను మరింతగా పరీక్షించాలని భావించింది. ఆమె మళ్లీ నదిలోకి వెళ్లి, ఈసారి తెల్లగా చంద్రకాంతిలా మెరిసిపోతున్న ఒక దివ్యమైన 'వెండి గొడ్డలిని' (Silver Axe) పైకి తెచ్చింది. "నాయనా, బహుశా ఇది నీదేనేమో చూడు!" అంది.
లోకేశ్ ఆ వెండి గొడ్డలి వైపు నిర్మలంగా చూసి, ఏమాత్రం సంకోచించకుండా తల అడ్డంగా ఊపాడు. "కాదు తల్లీ! ఇది వెండి గొడ్డలి. నా గొడ్డలి చాలా పాతది, ఇనుముతో చేసింది. ఇది నాది కాదు," అన్నాడు.
లోకేశ్ దృఢమైన నిజాయితీకి దేవత ఎంతగానో ఆనందించింది. ఆమె మూడోసారి గోదావరి లోతుల్లోకి మునిగి, ఈసారి వాడి అసలైన, తుప్పు పట్టిన, చెక్క పిడి ఉన్న పాత 'ఇనుప గొడ్డలిని' పైకి తెచ్చింది. దానిని చూడగానే లోకేశ్ ముఖం కోటి సూర్యుల వెలుగుతో వికసించింది! వాడు ఆనంద భాష్పాలతో కేరింతలు కొడుతూ, "అవునమ్మా! ఇదే నా గొడ్డలి! నా ప్రాణప్రదమైన ఇనుప గొడ్డలి! నా కుటుంబానికి అన్నం పెట్టే గొడ్డలి దొరికింది!" అంటూ చేతులు జోడించి పరవశించిపోయాడు.
నాలుగో ఘట్టం: జలదేవత అనుగ్రహం – దురాశాపరుడు లోభయ్య కుతంత్రం
జలదేవత లోకేశ్‌ను తన అమృత హస్తాలతో ఆశీర్వదించింది. "లోకేశ్! నీ నిస్వార్థ గుణం, కల్మషం లేని సత్యవర్తన నన్ను పరవశింపజేశాయి. ఈ ఆధునిక సమాజంలో చిన్న చిన్న వస్తువులకే ఆశపడి మోసాలు చేసే మనుషులున్నారు. అలాంటిది కటిక దారిద్య్రంలో ఉండి కూడా బంగారం, వెండిని తృణప్రాయంగా తిరస్కరించావు. నీ నిజాయితీకి మెచ్చి నీ ఇనుప గొడ్డలితో పాటు ఈ బంగారు, వెండి గొడ్డలులను కూడా నీకే కానుకగా ప్రసాదిస్తున్నాను!" అని చెప్పి మూడు గొడ్డలులను వాడికి సమర్పించి అంతర్ధానమైంది.
లోకేశ్ ఆ మూడు గొడ్డలులతో సంతోషంగా ఇంటికి చేరి తల్లికి జరిగిన అద్భుతాన్ని వివరించాడు. వారు ఆ బంగారు, వెండి గొడ్డలులను విక్రయించి, వచ్చిన సంపదతో చక్కని ఇల్లు నిర్మించుకుని, గోవులను పోషిస్తూ ఎంతో సుఖశాంతులతో జీవించసాగారు.
అయితే, రామపురం గ్రామంలో 'లోభయ్య' అనే ఒక సంపన్నుడు ఉండేవాడు. అతను పేరుకు తగ్గట్లే పరమ లోభి, అసూయాపరుడు, దురాశామూర్తి. లోకేశ్ వంటి నిరుపేద బాలుడు హఠాత్తుగా ఇంత ధనవంతుడు ఎలా అయ్యాడో వాకబు చేసి అసలు రహస్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు. "ఓహో! ఇంత సులభమా! నేను కూడా అడవికి వెళ్లి నా గొడ్డలిని నదిలో పడేస్తాను. ఆ జలదేవత నాకు కూడా బంగారు గొడ్డలి ఇస్తుంది. నేను ఊరికే పెద్ద కుబేరుడిని అయిపోతాను!" అని లోభయ్య తన దుష్ట మనసులో పన్నాగం పన్నాడు.
"ఇతరుల అదృష్టాన్ని చూసి అసూయపడి, కపట నాటకాలతో సంపదను పొందాలనుకునేవాడికి చివరకు మిగిలేది ఘోర పరాభవం, సర్వనాశనమే."
ఐదో ఘట్టం: లోభయ్య దురాశ – గోదావరి తీర్పు
మరుసటి రోజే లోభయ్య ఒక పాత ఇనుప గొడ్డలిని తీసుకుని గోదావరి నది ఒడ్డుకు చేరుకున్నాడు. చుట్టూ ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని, కట్టెలు కొడుతున్నట్లు నాటకమాడుతూ, కావాలనే తన చేతిలోని గొడ్డలిని నదిలోకి బలంగా విసిరేశాడు. వెంటనే ఒడ్డున కూర్చుని గట్టిగట్టిగా నకిలీ ఏడుపు మొదలుపెట్టాడు.
లోభయ్య కుతంత్రాన్ని, కపట నాటకాన్ని అంతర్నేత్రంతో గ్రహించిన గోదావరి జలదేవత నీటిపై ప్రత్యక్షమైంది. "ఓయీ! ఎందుకు అలా రోదిస్తున్నావు?" అని ప్రశ్నించింది. లోభయ్య దొంగ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ, "అమ్మా దేవీ! నా ఏకైక జీవనాధారమైన గొడ్డలి నదిలో పడిపోయింది, నన్ను కరుణించు!" అని నటించాడు.
జలదేవత నదిలోకి వెళ్లి ఒక ప్రకాశవంతమైన బంగారు గొడ్డలిని పైకి తెచ్చింది. "ఇదా నీ గొడ్డలి?" అని అడిగింది. ఆ బంగారు గొడ్డలిని చూడగానే లోభయ్య కళ్ళల్లో పిచ్చి ఆశ వెర్రితలలు వేసింది. వాడు తన ఆత్రుతను ఆపుకోలేక, "అవునమ్మా! అవును! ఇదే నా బంగారు గొడ్డలి! నా గొడ్డలి నాకిచ్చేయ్!" అంటూ దానిని లాక్కోవడానికి చేతులు చాచాడు.
జలదేవత కళ్ళు అగ్నిగోళాల్లా మండాయి. ఆమె ముఖం భయంకరమైన కోపంతో ఎర్రబడింది. "దుర్మార్గుడా! లోభంతో కళ్ళు మూసుకుపోయిన అబద్ధాలకోరువాడా! ప్రకృతిని, దైవాన్ని మోసం చేయాలని చూస్తావా? ఇది నీ గొడ్డలి కాదని నాకు తెలుసు. నీ కపటానికి, దురాశకు తగిన గుణపాఠం నేర్చుకో!" అని ఉరుములా గర్జించింది. ఆమె అలా అనేసరికి ఆ బంగారు గొడ్డలి మాయమైపోయింది. జలదేవత నదిలోకి అదృశ్యమైంది. వాడు విసిరేసిన పాత ఇనుప గొడ్డలి కూడా అగాధమైన నది ఇసుకలో కూరుకుపోయింది. లోభయ్య బంగారానికి ఆశపడి తన స్వంత గొడ్డలిని కూడా పోగొట్టుకుని, తలదించుకుని అవమానంతో వెనుదిరిగాడు.
ముగింపు: సత్యవర్తనకు లభించిన గౌరవం
రామపురం గ్రామంలో లోభయ్యకు జరిగిన అవమానం దావానలంలా వ్యాపించింది. దురాశకు పోతే ఉన్నది కూడా పోతుందనే పచ్చి నిజాన్ని ప్రజలంతా గ్రహించారు. లోకేశ్ మాత్రం ధనవంతుడైనా ఏనాడూ గర్వపడలేదు; గ్రామంలోని పేద పిల్లల చదువులకు, నిరుపేదల ఆకలి తీర్చడానికి నిరంతరం సాయం చేస్తూ అందరి మన్ననలు పొందాడు. ఆ గ్రామంలో లోకేశ్ పేరు తరతరాల పాటు నిలిచిపోయింది.
"దురాశ దుఃఖానికి చేటు – సత్యమే సర్వోన్నతమైన రక్ష"
మన కష్టాన్ని నమ్ముకుని నిజాయితీతో జీవించేవారిని ప్రకృతి ఎల్లప్పుడూ ఆశీర్వదిస్తుంది. ఇతరుల సంపదపై ఆశపడి అబద్ధాలు ఆడే దురాశాపరులు చివరకు తమ దగ్గరున్న దానిని కూడా కోల్పోయి తీరని పరాభవాన్ని ఎదుర్కొంటారు. నిజాయితీయే మనిషికి నిజమైన ఆభరణం.
Post a Comment