 |
ఆకాశాన్ని ప్రేమించే ఆనంద్
అనగనగా ఒక అందమైన కొండల మధ్య ఉన్న చిన్న పల్లెటూరు. ఆ ఊరి పేరు 'వెన్నెలపల్లి'. ఆ ఊరిలో చుట్టూ ఉన్న కొండలు, పచ్చని చెట్లు ఎప్పుడూ కలకలలాడుతూ ఉండేవి. ఆ ఊరి చివర ఒక పెద్ద చెరువు ఉండేది .
వెన్నెలపల్లి గ్రామంలో ఆనంద్ అనే పదేళ్ల బాలుడు ఉండేవాడు. ఆనంద్ చాలా చురుకైనవాడు, అందరితో ఎంతో మర్యాదగా ప్రవర్తించేవాడు. అతనికి ఊరిలో అందరి కంటే ఒక ప్రత్యేకమైన అలవాటు ఉండేది. అదేమిటంటేఆకాశాన్ని, రాత్రి పూట మెరిసే నక్షత్రాలను చూడటం.
ప్రతిరోజూ రాత్రి కాగానే ఆనంద్ తన ఇంటి మిద్దెపైకి వెళ్లి, చాప వేసుకుని పడుకునేవాడు. గంటల తరబడి ఆకాశంలో ఉన్న నక్షత్రాలను లెక్కిస్తూ, వాటి వెనుక ఉన్న రహస్యాల గురించి ఆలోచించేవాడు.
ప్రతిరోజూ రాత్రి కాగానే ఆనంద్ తన ఇంటి మిద్దెపైకి వెళ్లి, చాప వేసుకుని పడుకునేవాడు. గంటల తరబడి ఆకాశంలో ఉన్న నక్షత్రాలను లెక్కిస్తూ, వాటి వెనుక ఉన్న రహస్యాల గురించి ఆలోచించేవాడు.
"ఈ నక్షత్రాలు ఎక్కడి నుండి వస్తాయి? అవి రాత్రి మాత్రమే ఎందుకు మెరుస్తాయి? వాటి లోపల ఏముంటుంది?" అని తన మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు వేసుకునేవాడు.
ఆనంద్ వాళ్ల తాతగారు రాత్రి పూట అతనికి చందమామ కథలు, నక్షత్రాల కథలు చెప్పేవారు. ఒకరోజు తాతగారు ఆకాశం వైపు చూపిస్తూ, "ఆనంద్, ఈ విశ్వంలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. మన ఊరి వెనుక ఉన్న పెద్ద నల్లమల కొండల అవతల ఒక 'మాయా లోయ' ఉందని పెద్దలు చెబుతారు. అక్కడికి వెళ్లడం చాలా కష్టం. కానీ, ఎవరైతే స్వచ్ఛమైన మనసుతో, నిజాయితీతో ఉంటారో, వారికి మాత్రమే ఆ లోయ దారి చూపిస్తుందట," అని చెప్పారు. తాతగారు చెప్పిన ఆ మాటలు ఆనంద్ మనసులో బలంగా నాటుకుపోయాయి.
ఒక శనివారం రాత్రి, ఆకాశం చాలా నిర్మలంగా ఉంది. పౌర్ణమి దాటిన కొద్దిరోజులు కావడంతో వెన్నెల కాంతి తక్కువగా ఉంది, కానీ నక్షత్రాలు మాత్రం ముత్యాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి. ఆనంద్ ఎప్పటిలాగే మిద్దెపై పడుకుని ఆకాశాన్ని గమనిస్తున్నాడు. సరిగ్గా అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటల సమయం అయింది.
హఠాత్తుగా, ఆకాశం నడిబొడ్డున ఉన్న ఒక పెద్ద నక్షత్రం మిగతా వాటి కంటే ఎంతో ప్రకాశవంతంగా వెలగడం ప్రారంభించింది. అది నీలి మరియు వెండి రంగుల మిశ్రమంతో మెరుస్తోంది. ఆనంద్ ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగానే, ఆ నక్షత్రం ఆకాశం నుండి మెల్లగా కిందికి జారిపోతూ, నేరుగా వచ్చి ఆనంద్ ఇంటి మిద్దెపై ఉన్న ఒక చిన్న పూల కుండీ పక్కన వాలింది!
ఆనంద్ భయపడకుండా, కుతూహలంతో దాని దగ్గరికి వెళ్లాడు. ఆ నక్షత్రం చుట్టూ ఒక మృదువైన కాంతి వలయం ఉంది. అది ఒక చిన్న స్పటికంలా మెరుస్తోంది. ఆనంద్ దాన్ని చేతిలోకి తీసుకోబోతుండగా, ఆ నక్షత్రం నుండి ఒక మధురమైన, చిన్న పిల్లల గొంతు లాంటి శబ్దం వినిపించింది.
"హలో ఆనంద్! భయపడకు," అంది ఆ నక్షత్రం.
ఆనంద్ నోరు వెళ్లబెట్టాడు! "నువ్వు... నువ్వు మాట్లాడుతున్నావా? అసలు నక్షత్రాలు కూడా మాట్లాడతాయా?" అని అడిగాడు నత్తిగా.
ఆ నక్షత్రం నవ్వి, "అవును ఆనంద్, నేను మాట్లాడగలను. నా పేరు 'తార'. నేను సాధారణ నక్షత్రాన్ని కాదు. నేను 'మాయా లోయ'కు చెందిన రక్షణ నక్షత్రాన్ని. మా లోయలో ఒక పెద్ద విపత్తు వచ్చింది. నన్ను కాపాడుకోవడానికి, మా లోయను రక్షించగల ఒక మంచి మనసున్న వీరుడి కోసం వెతుకుతూ ఇక్కడికి వచ్చాను. నా వెలుగును చూసి, నా పిలుపును అర్థం చేసుకోగల శక్తి నీలాంటి స్వచ్ఛమైన పిల్లలకే ఉంటుంది," అని చెప్పింది తార.
ఆనంద్ లోని సాహస గుణం మేల్కొంది. "మాయా లోయకు ఏం జరిగింది తార? నేను నీకు ఎలా సహాయం చేయగలను?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు.
ఆనంద్ దిగులుగా "మా లోయలో 'సువర్ణ వృక్షం' అని ఒక మాయా చెట్టు ఉంది. ఆ చెట్టు ఇచ్చే కాంతి వల్లే మా లోయ అంతా సంతోషంగా ఉంటుంది. కానీ, 'అంధకారుడు' అనే ఒక దుష్ట మాయావి ఆ చెట్టులోని శక్తిని ఒక నల్లని పెట్టెలో బంధించేశాడు. అందువల్ల మా లోయ అంతా చీకటిగా మారిపోతోంది. నువ్వు నాతో వచ్చి ఆ పెట్టెను తెరిచి, లోయకు మళ్లీ వెలుగును ప్రసాదించాలి. నువ్వు వస్తావా?" అని అడిగింది.
తాతగారు చెప్పిన మాయా లోయను చూసే అవకాశం, అలాగే ఒక నక్షత్రానికి సహాయం చేసే భాగ్యం రావడంతో ఆనంద్ ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, "తప్పకుండా వస్తాను తార! పదా వెళ్దాం," అన్నాడు.
ఆనంద్ తన చిన్న బ్యాగ్లో ఒక వాటర్ బాటిల్, ఒక చిన్న టార్చ్ లైట్ పెట్టుకుని, తారను తన చేతిలో పట్టుకున్నాడు. తార చూపించిన దారిలో వాడు మెల్లగా ఇల్లు దాటి, ఊరి చివర ఉన్న నల్లమల కొండల వైపు నడక సాగించాడు.
చీకటి రాత్రి, చల్లని గాలి వీస్తోంది. అడవి మార్గం ఎంతో నిశ్శబ్దంగా ఉంది. టార్చ్ లైట్ వేసుకుంటూ ఆనంద్ ముందుకు సాగుతున్నాడు. కొండపైకి చేరుకోగానే తార, "ఆనంద్, ఇప్పుడు టార్చ్ లైట్ ఆపేసేయ్. నీ కళ్లు మూసుకుని, నీ మనసులో 'సమస్త జీవులూ సుఖినోభవంతు' అని మూడు సార్లు తలచుకో," అంది.
ఆనంద్ అలాగే కళ్లు మూసుకుని ప్రార్థించాడు. వాడు కళ్లు తెరిచేసరికి ఒక అద్భుతం జరిగింది! కొండల మధ్య ఉన్న ఒక పెద్ద రాయి రెండుగా విడిపోయింది. దాని వెనుక నుండి ఇంద్రధనస్సు రంగుల్లో కాంతి వెలువడుతోంది. అదే 'మాయా లోయ' ప్రవేశ ద్వారం.
ఆనంద్ ఆ ద్వారం గుండా లోపలికి అడుగు పెట్టాడు. లోపల ఉన్న ప్రపంచాన్ని చూసి వాడు ఆశ్చర్యంతో మంత్రముగ్ధుడైపోయాడు. అక్కడ ఆకాశంలో చందమామ లేకపోయినా, నేలపై ఉన్న ప్రతి వస్తువూ వెలుగుతోంది. చెట్ల ఆకులు పచ్చటి వెలుగును, పూలు రంగురంగుల కాంతులను విరజిమ్ముతున్నాయి. అక్కడ ఉన్న నదిలో నీరు కాకుండా ద్రవరూపంలో ఉన్న వెండి ప్రవహిస్తున్నట్లుగా ఉంది. చిన్న చిన్న మాయా జీవులు, రెక్కలున్న గుర్రాలు, మాట్లాడే పక్షులు అక్కడ ఇటు అటు తిరుగుతున్నాయి. కానీ, తార చెప్పినట్లుగా, దూరం నుండి ఒక నల్లటి పొగ ఆ లోయను ఆవహిస్తూ వస్తోంది. ఆ కాంతి చెట్లు మెల్లమెల్లగా వాడిపోతున్నాయి.
"ఆనంద్, చూశావా? అంధకారుడి నల్లటి మాయ ఎలా వ్యాపిస్తోందో! మనం త్వరగా సువర్ణ వృక్షం ఉన్న చోటుకు వెళ్లాలి," అంది తార.
సువర్ణ వృక్షం వైపు వెళ్లే మార్గంలో వారికి ఒక పెద్ద, ముసలి చెట్టు అడ్డంగా నిలిచి ఉంది. ఆ చెట్టుకు పెద్ద కళ్లు, గడ్డం లాంటి వేర్లు ఉన్నాయి. దాని ముఖం చాలా గంభీరంగా ఉంది.
వారు దగ్గరికి వెళ్లగానే ఆ చెట్టు గర్జించినట్లుగా, "ఎవరు నువ్వు? మానవ లోకం నుండి మా మాయా లోయలోకి ఎందుకు వచ్చావు?" అని ఆనంద్ను అడిగింది.
తార ముందుకు వచ్చి, "సత్య వృక్షరాజా! ఇతను ఆనంద్. మా లోయను రక్షించడానికి వచ్చాడు. దయచేసి దారి ఇవ్వండి," అని వేడుకుంది.
సత్య వృక్షం తన కళ్లను పెద్దవి చేసి ఆనంద్ను చూసి, "ఈ లోయలోకి ప్రవేశించాలంటే కేవలం ధైర్యం ఉంటే సరిపోదు, వివేకం కూడా ఉండాలి. నేను ఒక పొడుపు కథ అడుగుతాను. దానికి సరైన సమాధానం చెప్తేనే ముందుకు వెళ్లనిస్తాను. లేదంటే నిన్ను ఇక్కడే వేర్లతో బంధించేస్తాను," అంది.
ఆనంద్ భయపడకుండా, "సరే నాతో మాట్లాడే చెట్టు రాజా, అడగండి," అన్నాడు ధైర్యంగా.
చెట్టు తన పొడుపు కథను ఇలా చెప్పింది:
> "నేను అందరి దగ్గరా ఉంటాను, కానీ నన్ను ఎవరూ కొనలేరు.
> నేను ఉంటే ముఖంలో వెలుగు ఉంటుంది, నేను లేకపోతే జీవితంలో చీకటి ఉంటుంది.
> నేను డబ్బు కంటే విలువైనదాన్ని. నేనెవరిని?"
>
ఆనంద్ ఆలోచనలో పడ్డాడు. డబ్బు కంటే విలువైనది ఏముంటుంది? నగలా? కార్లా? కాదు. ముఖంలో వెలుగును ఇచ్చేది ఏమిటి? ఆనంద్ కాసేపు ప్రశాంతంగా ఆలోచించాడు. వాడు తన ఊరిలో ఉన్న పేద పిల్లలను తలచుకున్నాడు. వారి దగ్గర డబ్బు లేకపోయినా, వారు ఆడుకునేటప్పుడు వారి ముఖాల్లో కనిపించేది ఏమిటి?
వెంటనే ఆనంద్ ముఖంలో నవ్వు విరిసింది. "సమాధానం 'సంతోషం' (Happiness) మరియు 'చిరునవ్వు'!" అని బిగ్గరగా చెప్పాడు.
సత్య వృక్షం ఆ సమాధానం విని ఎంతో ఆనందించింది. దాని కొమ్మలు సంతోషంతో ఊగాయి. "భేష్ బాలుడా! చాలా చక్కగా చెప్పావు. నిజమైన సంతోషం డబ్బుతో రాదు, అది మనసు నుండి వస్తుంది. నీకు ముందుకు వెళ్లే అర్హత ఉంది," అంటూ తన కొమ్మలను పక్కకు జరిపి దారి ఇచ్చింది. ఆనంద్ కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.
మరికొంత దూరం వెళ్లేసరికి, దారి పక్కన ఒక చిన్న లోయ లాంటి గుంతలో ఒక వింత జీవి పడిపోయి ఏడవడం కనిపించింది. అది చూడటానికి ఒక చిన్న పిల్లిలా ఉంది, కానీ దానికి బంగారు రంగు రెక్కలు ఉన్నాయి. దాని కాలు ఒక పెద్ద రాతి కింద ఇరుక్కుపోయింది. అది నొప్పి భరించలేక విలవిలలాడుతోంది.
ఆనంద్ దాన్ని చూసి జాలిపడ్డాడు. వాడు ఆ గుంత దగ్గరికి వెళ్లబోతుండగా, తార ఆపి, "ఆనంద్! మనకు సమయం లేదు. అంధకారుడి నల్లటి పొగ సువర్ణ వృక్షాన్ని పూర్తిగా ఆవహించడానికి ఇంకా కొద్ది సమయం మాత్రమే ఉంది. మనం దీన్ని రక్షించడంలో సమయం వృథా చేస్తే లోయ అంతా చీకటి అయిపోతుంది," అంది.
ఆనంద్ ఒక క్షణం ఆగాడు. ఆ చిన్న జీవి వైపు చూశాడు. దాని కళ్లలో ఉన్న బాధ వాడి మనసును కరిగించింది.
ఆనంద్ తారతో, "తార, ఒకరి బాధను చూసి సహాయం చేయకుండా వెళ్లడం తప్పు. సమయం తక్కువగా ఉన్నా సరే, నేను ఈ చిన్న జీవిని ఇలా వదిలేసి వెళ్లలేను. అందరినీ రక్షించడమే మన లక్ష్యం అయినప్పుడు, మొదట మన కళ్ల ముందున్న జీవిని రక్షించాలి కదా!" అన్నాడు.
ఆనంద్ వెంటనే గుంతలోకి దిగాడు. తన శక్తినంతా ఉపయోగించి, ఆ బరువైన రాతిని మెల్లగా పక్కకు జరిపాడు. ఆ చిన్న రెక్కల పిల్లి తన కాలును బయటకు తీసి, కుంటుకుంటూ వచ్చి ఆనంద్ చేతిని నాకింది. ఆనంద్ తన బ్యాగ్లో ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసి, దాని కాలుపై కొద్దిగా నీరు పోసి మెల్లగా నిమిరాడు. మాయా లోయ కావడంతో, ఆ నీరు తగలగానే దాని గాయం మాయమైపోయింది!
ఆ జీవి సంతోషంతో గాల్లోకి ఎగిరి, "ధన్యవాదాలు చిట్టి వీరుడా! నా పేరు మిక్కీ. నేను నీకు రుణపడి ఉంటాను. ఈ అడవిలో నీకు ఏ అవసరం వచ్చినా నన్ను పిలువు," అని చెప్పి ఎగిరిపోయింది. తార ఆనంద్ వైపు చూసి, "ఆనంద్, నీ సహాయ గుణానికి నేను గర్విస్తున్నాను. నువ్వు నిజమైన హీరోవి," అంది. వారు మళ్లీ తమ ప్రయాణాన్ని వేగవంతం చేశారు.
చివరకు వారు లోయ మధ్యలో ఉన్న పెద్ద మైదానానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ ఒక భారీ వృక్షం ఉంది. అదే 'సువర్ణ వృక్షం'. కానీ, ఆ చెట్టు ఆకులు ఎండిపోతున్నాయి. దాని చుట్టూ నల్లటి పొగ క్రమ్ముకుని ఉంది. ఆ చెట్టు మొదట్లో ఒక భయంకరమైన నల్లటి ఆకారం కూర్చుని ఉంది. అతనే 'అంధకారుడు'. అతని చేతిలో ఒక మాయా కత్తి, పక్కన ఒక నల్లని పెట్టె ఉన్నాయి. ఆ పెట్టెలో నుండి సువర్ణ వృక్షం యొక్క పసుపు రంగు కాంతి కిరణాలు బయటకు రావడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
"హా హా హా! ఎంత ధైర్యం ఉంటే నా సామ్రాజ్యంలోకి అడుగు పెడతావు?" అని అంధకారుడు భయంకరంగా నవ్వాడు. అతను తన చేతిని గాల్లోకి ఊపగానే, ఆనంద్ చుట్టూ నల్లటి గాలి వలయాలు ఏర్పడి వాడిని బంధించబోయాయి.
ఆనంద్ భయపడకుండా తన టార్చ్ లైట్ను ఆన్ చేసి అతని వైపు చూపించాడు. కానీ ఆ దుష్ట మాయ ముందు చిన్న టార్చ్ లైట్ వెలుగు సరిపోలేదు.
తార గాల్లోకి ఎగిరి, "ఆనంద్! అంధకారుడిని శారీరక బలంతో ఓడించలేవు. నీ మనసులోని సత్సంకల్పం, నిజాయితీ అనే వెలుగుతోనే అతన్ని అంతం చేయగలవు. నీ చేతిలో ఉన్న నన్ను ఆ నల్లటి పెట్టెపై ఉంచు," అని గట్టిగా చెప్పింది.
ఆనంద్ ముందుకు ఉరకబోయాడు, కానీ అంధకారుడు ఒక పెద్ద మాయా గోడను సృష్టించాడు. ఆనంద్ ఆ గోడను దాటలేక కింద పడిపోయాడు. సమయం ముగిసిపోతోంది. సువర్ణ వృక్షం పూర్తిగా నల్లగా మారిపోతోంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆకాశం నుండి ఒక పెద్ద కేక వినిపించింది. చూస్తే, ఇందాక ఆనంద్ రక్షించిన రెక్కల పిల్లి 'మిక్కీ' తనతో పాటు వందలాది రెక్కల పిల్లులను, పక్షులను తీసుకువచ్చింది! ఆ పక్షులన్నీ కలిసి అంధకారుడి కళ్లపై, ముఖంపై తమ రెక్కలతో కొట్టడం ప్రారంభించాయి. అంధకారుడు ఆ దాడికి తట్టుకోలేక, "ఓయ్! నన్ను వదిలేయండి," అంటూ అరిచాడు.
ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని ఆనంద్ వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, తన చేతిలో ఉన్న మాట్లాడే నక్షత్రం 'తార'ను ఆ నల్లటి పెట్టెపై ఉంచాడు.
ఆనంద్ వాళ్ల తాతగారు రాత్రి పూట అతనికి చందమామ కథలు, నక్షత్రాల కథలు చెప్పేవారు. ఒకరోజు తాతగారు ఆకాశం వైపు చూపిస్తూ, "ఆనంద్, ఈ విశ్వంలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. మన ఊరి వెనుక ఉన్న పెద్ద నల్లమల కొండల అవతల ఒక 'మాయా లోయ' ఉందని పెద్దలు చెబుతారు. అక్కడికి వెళ్లడం చాలా కష్టం. కానీ, ఎవరైతే స్వచ్ఛమైన మనసుతో, నిజాయితీతో ఉంటారో, వారికి మాత్రమే ఆ లోయ దారి చూపిస్తుందట," అని చెప్పారు. తాతగారు చెప్పిన ఆ మాటలు ఆనంద్ మనసులో బలంగా నాటుకుపోయాయి.
వింత వెలుగు – మాట్లాడే నక్షత్రం
ఒక శనివారం రాత్రి, ఆకాశం చాలా నిర్మలంగా ఉంది. పౌర్ణమి దాటిన కొద్దిరోజులు కావడంతో వెన్నెల కాంతి తక్కువగా ఉంది, కానీ నక్షత్రాలు మాత్రం ముత్యాల్లా మెరిసిపోతున్నాయి. ఆనంద్ ఎప్పటిలాగే మిద్దెపై పడుకుని ఆకాశాన్ని గమనిస్తున్నాడు. సరిగ్గా అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటల సమయం అయింది.
హఠాత్తుగా, ఆకాశం నడిబొడ్డున ఉన్న ఒక పెద్ద నక్షత్రం మిగతా వాటి కంటే ఎంతో ప్రకాశవంతంగా వెలగడం ప్రారంభించింది. అది నీలి మరియు వెండి రంగుల మిశ్రమంతో మెరుస్తోంది. ఆనంద్ ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగానే, ఆ నక్షత్రం ఆకాశం నుండి మెల్లగా కిందికి జారిపోతూ, నేరుగా వచ్చి ఆనంద్ ఇంటి మిద్దెపై ఉన్న ఒక చిన్న పూల కుండీ పక్కన వాలింది!
ఆనంద్ భయపడకుండా, కుతూహలంతో దాని దగ్గరికి వెళ్లాడు. ఆ నక్షత్రం చుట్టూ ఒక మృదువైన కాంతి వలయం ఉంది. అది ఒక చిన్న స్పటికంలా మెరుస్తోంది. ఆనంద్ దాన్ని చేతిలోకి తీసుకోబోతుండగా, ఆ నక్షత్రం నుండి ఒక మధురమైన, చిన్న పిల్లల గొంతు లాంటి శబ్దం వినిపించింది.
"హలో ఆనంద్! భయపడకు," అంది ఆ నక్షత్రం.
ఆనంద్ నోరు వెళ్లబెట్టాడు! "నువ్వు... నువ్వు మాట్లాడుతున్నావా? అసలు నక్షత్రాలు కూడా మాట్లాడతాయా?" అని అడిగాడు నత్తిగా.
ఆ నక్షత్రం నవ్వి, "అవును ఆనంద్, నేను మాట్లాడగలను. నా పేరు 'తార'. నేను సాధారణ నక్షత్రాన్ని కాదు. నేను 'మాయా లోయ'కు చెందిన రక్షణ నక్షత్రాన్ని. మా లోయలో ఒక పెద్ద విపత్తు వచ్చింది. నన్ను కాపాడుకోవడానికి, మా లోయను రక్షించగల ఒక మంచి మనసున్న వీరుడి కోసం వెతుకుతూ ఇక్కడికి వచ్చాను. నా వెలుగును చూసి, నా పిలుపును అర్థం చేసుకోగల శక్తి నీలాంటి స్వచ్ఛమైన పిల్లలకే ఉంటుంది," అని చెప్పింది తార.
ఆనంద్ లోని సాహస గుణం మేల్కొంది. "మాయా లోయకు ఏం జరిగింది తార? నేను నీకు ఎలా సహాయం చేయగలను?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు.
ఆనంద్ దిగులుగా "మా లోయలో 'సువర్ణ వృక్షం' అని ఒక మాయా చెట్టు ఉంది. ఆ చెట్టు ఇచ్చే కాంతి వల్లే మా లోయ అంతా సంతోషంగా ఉంటుంది. కానీ, 'అంధకారుడు' అనే ఒక దుష్ట మాయావి ఆ చెట్టులోని శక్తిని ఒక నల్లని పెట్టెలో బంధించేశాడు. అందువల్ల మా లోయ అంతా చీకటిగా మారిపోతోంది. నువ్వు నాతో వచ్చి ఆ పెట్టెను తెరిచి, లోయకు మళ్లీ వెలుగును ప్రసాదించాలి. నువ్వు వస్తావా?" అని అడిగింది.
తాతగారు చెప్పిన మాయా లోయను చూసే అవకాశం, అలాగే ఒక నక్షత్రానికి సహాయం చేసే భాగ్యం రావడంతో ఆనంద్ ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, "తప్పకుండా వస్తాను తార! పదా వెళ్దాం," అన్నాడు.
మాయా లోయలోకి ప్రవేశం
ఆనంద్ తన చిన్న బ్యాగ్లో ఒక వాటర్ బాటిల్, ఒక చిన్న టార్చ్ లైట్ పెట్టుకుని, తారను తన చేతిలో పట్టుకున్నాడు. తార చూపించిన దారిలో వాడు మెల్లగా ఇల్లు దాటి, ఊరి చివర ఉన్న నల్లమల కొండల వైపు నడక సాగించాడు.
చీకటి రాత్రి, చల్లని గాలి వీస్తోంది. అడవి మార్గం ఎంతో నిశ్శబ్దంగా ఉంది. టార్చ్ లైట్ వేసుకుంటూ ఆనంద్ ముందుకు సాగుతున్నాడు. కొండపైకి చేరుకోగానే తార, "ఆనంద్, ఇప్పుడు టార్చ్ లైట్ ఆపేసేయ్. నీ కళ్లు మూసుకుని, నీ మనసులో 'సమస్త జీవులూ సుఖినోభవంతు' అని మూడు సార్లు తలచుకో," అంది.
ఆనంద్ అలాగే కళ్లు మూసుకుని ప్రార్థించాడు. వాడు కళ్లు తెరిచేసరికి ఒక అద్భుతం జరిగింది! కొండల మధ్య ఉన్న ఒక పెద్ద రాయి రెండుగా విడిపోయింది. దాని వెనుక నుండి ఇంద్రధనస్సు రంగుల్లో కాంతి వెలువడుతోంది. అదే 'మాయా లోయ' ప్రవేశ ద్వారం.
ఆనంద్ ఆ ద్వారం గుండా లోపలికి అడుగు పెట్టాడు. లోపల ఉన్న ప్రపంచాన్ని చూసి వాడు ఆశ్చర్యంతో మంత్రముగ్ధుడైపోయాడు. అక్కడ ఆకాశంలో చందమామ లేకపోయినా, నేలపై ఉన్న ప్రతి వస్తువూ వెలుగుతోంది. చెట్ల ఆకులు పచ్చటి వెలుగును, పూలు రంగురంగుల కాంతులను విరజిమ్ముతున్నాయి. అక్కడ ఉన్న నదిలో నీరు కాకుండా ద్రవరూపంలో ఉన్న వెండి ప్రవహిస్తున్నట్లుగా ఉంది. చిన్న చిన్న మాయా జీవులు, రెక్కలున్న గుర్రాలు, మాట్లాడే పక్షులు అక్కడ ఇటు అటు తిరుగుతున్నాయి. కానీ, తార చెప్పినట్లుగా, దూరం నుండి ఒక నల్లటి పొగ ఆ లోయను ఆవహిస్తూ వస్తోంది. ఆ కాంతి చెట్లు మెల్లమెల్లగా వాడిపోతున్నాయి.
"ఆనంద్, చూశావా? అంధకారుడి నల్లటి మాయ ఎలా వ్యాపిస్తోందో! మనం త్వరగా సువర్ణ వృక్షం ఉన్న చోటుకు వెళ్లాలి," అంది తార.
మొదటి సవాలు – 'సత్య వృక్షం' పొడుపు కథ
సువర్ణ వృక్షం వైపు వెళ్లే మార్గంలో వారికి ఒక పెద్ద, ముసలి చెట్టు అడ్డంగా నిలిచి ఉంది. ఆ చెట్టుకు పెద్ద కళ్లు, గడ్డం లాంటి వేర్లు ఉన్నాయి. దాని ముఖం చాలా గంభీరంగా ఉంది.
వారు దగ్గరికి వెళ్లగానే ఆ చెట్టు గర్జించినట్లుగా, "ఎవరు నువ్వు? మానవ లోకం నుండి మా మాయా లోయలోకి ఎందుకు వచ్చావు?" అని ఆనంద్ను అడిగింది.
తార ముందుకు వచ్చి, "సత్య వృక్షరాజా! ఇతను ఆనంద్. మా లోయను రక్షించడానికి వచ్చాడు. దయచేసి దారి ఇవ్వండి," అని వేడుకుంది.
సత్య వృక్షం తన కళ్లను పెద్దవి చేసి ఆనంద్ను చూసి, "ఈ లోయలోకి ప్రవేశించాలంటే కేవలం ధైర్యం ఉంటే సరిపోదు, వివేకం కూడా ఉండాలి. నేను ఒక పొడుపు కథ అడుగుతాను. దానికి సరైన సమాధానం చెప్తేనే ముందుకు వెళ్లనిస్తాను. లేదంటే నిన్ను ఇక్కడే వేర్లతో బంధించేస్తాను," అంది.
ఆనంద్ భయపడకుండా, "సరే నాతో మాట్లాడే చెట్టు రాజా, అడగండి," అన్నాడు ధైర్యంగా.
చెట్టు తన పొడుపు కథను ఇలా చెప్పింది:
> "నేను అందరి దగ్గరా ఉంటాను, కానీ నన్ను ఎవరూ కొనలేరు.
> నేను ఉంటే ముఖంలో వెలుగు ఉంటుంది, నేను లేకపోతే జీవితంలో చీకటి ఉంటుంది.
> నేను డబ్బు కంటే విలువైనదాన్ని. నేనెవరిని?"
>
ఆనంద్ ఆలోచనలో పడ్డాడు. డబ్బు కంటే విలువైనది ఏముంటుంది? నగలా? కార్లా? కాదు. ముఖంలో వెలుగును ఇచ్చేది ఏమిటి? ఆనంద్ కాసేపు ప్రశాంతంగా ఆలోచించాడు. వాడు తన ఊరిలో ఉన్న పేద పిల్లలను తలచుకున్నాడు. వారి దగ్గర డబ్బు లేకపోయినా, వారు ఆడుకునేటప్పుడు వారి ముఖాల్లో కనిపించేది ఏమిటి?
వెంటనే ఆనంద్ ముఖంలో నవ్వు విరిసింది. "సమాధానం 'సంతోషం' (Happiness) మరియు 'చిరునవ్వు'!" అని బిగ్గరగా చెప్పాడు.
సత్య వృక్షం ఆ సమాధానం విని ఎంతో ఆనందించింది. దాని కొమ్మలు సంతోషంతో ఊగాయి. "భేష్ బాలుడా! చాలా చక్కగా చెప్పావు. నిజమైన సంతోషం డబ్బుతో రాదు, అది మనసు నుండి వస్తుంది. నీకు ముందుకు వెళ్లే అర్హత ఉంది," అంటూ తన కొమ్మలను పక్కకు జరిపి దారి ఇచ్చింది. ఆనంద్ కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటూ ముందుకు సాగాడు.
రెండో సవాలు – 'సహాయ గుణం' పరీక్ష
మరికొంత దూరం వెళ్లేసరికి, దారి పక్కన ఒక చిన్న లోయ లాంటి గుంతలో ఒక వింత జీవి పడిపోయి ఏడవడం కనిపించింది. అది చూడటానికి ఒక చిన్న పిల్లిలా ఉంది, కానీ దానికి బంగారు రంగు రెక్కలు ఉన్నాయి. దాని కాలు ఒక పెద్ద రాతి కింద ఇరుక్కుపోయింది. అది నొప్పి భరించలేక విలవిలలాడుతోంది.
ఆనంద్ దాన్ని చూసి జాలిపడ్డాడు. వాడు ఆ గుంత దగ్గరికి వెళ్లబోతుండగా, తార ఆపి, "ఆనంద్! మనకు సమయం లేదు. అంధకారుడి నల్లటి పొగ సువర్ణ వృక్షాన్ని పూర్తిగా ఆవహించడానికి ఇంకా కొద్ది సమయం మాత్రమే ఉంది. మనం దీన్ని రక్షించడంలో సమయం వృథా చేస్తే లోయ అంతా చీకటి అయిపోతుంది," అంది.
ఆనంద్ ఒక క్షణం ఆగాడు. ఆ చిన్న జీవి వైపు చూశాడు. దాని కళ్లలో ఉన్న బాధ వాడి మనసును కరిగించింది.
ఆనంద్ తారతో, "తార, ఒకరి బాధను చూసి సహాయం చేయకుండా వెళ్లడం తప్పు. సమయం తక్కువగా ఉన్నా సరే, నేను ఈ చిన్న జీవిని ఇలా వదిలేసి వెళ్లలేను. అందరినీ రక్షించడమే మన లక్ష్యం అయినప్పుడు, మొదట మన కళ్ల ముందున్న జీవిని రక్షించాలి కదా!" అన్నాడు.
ఆనంద్ వెంటనే గుంతలోకి దిగాడు. తన శక్తినంతా ఉపయోగించి, ఆ బరువైన రాతిని మెల్లగా పక్కకు జరిపాడు. ఆ చిన్న రెక్కల పిల్లి తన కాలును బయటకు తీసి, కుంటుకుంటూ వచ్చి ఆనంద్ చేతిని నాకింది. ఆనంద్ తన బ్యాగ్లో ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసి, దాని కాలుపై కొద్దిగా నీరు పోసి మెల్లగా నిమిరాడు. మాయా లోయ కావడంతో, ఆ నీరు తగలగానే దాని గాయం మాయమైపోయింది!
ఆ జీవి సంతోషంతో గాల్లోకి ఎగిరి, "ధన్యవాదాలు చిట్టి వీరుడా! నా పేరు మిక్కీ. నేను నీకు రుణపడి ఉంటాను. ఈ అడవిలో నీకు ఏ అవసరం వచ్చినా నన్ను పిలువు," అని చెప్పి ఎగిరిపోయింది. తార ఆనంద్ వైపు చూసి, "ఆనంద్, నీ సహాయ గుణానికి నేను గర్విస్తున్నాను. నువ్వు నిజమైన హీరోవి," అంది. వారు మళ్లీ తమ ప్రయాణాన్ని వేగవంతం చేశారు.
సువర్ణ వృక్షం మరియు అంధకారుడితో పోరాటం
చివరకు వారు లోయ మధ్యలో ఉన్న పెద్ద మైదానానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ ఒక భారీ వృక్షం ఉంది. అదే 'సువర్ణ వృక్షం'. కానీ, ఆ చెట్టు ఆకులు ఎండిపోతున్నాయి. దాని చుట్టూ నల్లటి పొగ క్రమ్ముకుని ఉంది. ఆ చెట్టు మొదట్లో ఒక భయంకరమైన నల్లటి ఆకారం కూర్చుని ఉంది. అతనే 'అంధకారుడు'. అతని చేతిలో ఒక మాయా కత్తి, పక్కన ఒక నల్లని పెట్టె ఉన్నాయి. ఆ పెట్టెలో నుండి సువర్ణ వృక్షం యొక్క పసుపు రంగు కాంతి కిరణాలు బయటకు రావడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
"హా హా హా! ఎంత ధైర్యం ఉంటే నా సామ్రాజ్యంలోకి అడుగు పెడతావు?" అని అంధకారుడు భయంకరంగా నవ్వాడు. అతను తన చేతిని గాల్లోకి ఊపగానే, ఆనంద్ చుట్టూ నల్లటి గాలి వలయాలు ఏర్పడి వాడిని బంధించబోయాయి.
ఆనంద్ భయపడకుండా తన టార్చ్ లైట్ను ఆన్ చేసి అతని వైపు చూపించాడు. కానీ ఆ దుష్ట మాయ ముందు చిన్న టార్చ్ లైట్ వెలుగు సరిపోలేదు.
తార గాల్లోకి ఎగిరి, "ఆనంద్! అంధకారుడిని శారీరక బలంతో ఓడించలేవు. నీ మనసులోని సత్సంకల్పం, నిజాయితీ అనే వెలుగుతోనే అతన్ని అంతం చేయగలవు. నీ చేతిలో ఉన్న నన్ను ఆ నల్లటి పెట్టెపై ఉంచు," అని గట్టిగా చెప్పింది.
ఆనంద్ ముందుకు ఉరకబోయాడు, కానీ అంధకారుడు ఒక పెద్ద మాయా గోడను సృష్టించాడు. ఆనంద్ ఆ గోడను దాటలేక కింద పడిపోయాడు. సమయం ముగిసిపోతోంది. సువర్ణ వృక్షం పూర్తిగా నల్లగా మారిపోతోంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆకాశం నుండి ఒక పెద్ద కేక వినిపించింది. చూస్తే, ఇందాక ఆనంద్ రక్షించిన రెక్కల పిల్లి 'మిక్కీ' తనతో పాటు వందలాది రెక్కల పిల్లులను, పక్షులను తీసుకువచ్చింది! ఆ పక్షులన్నీ కలిసి అంధకారుడి కళ్లపై, ముఖంపై తమ రెక్కలతో కొట్టడం ప్రారంభించాయి. అంధకారుడు ఆ దాడికి తట్టుకోలేక, "ఓయ్! నన్ను వదిలేయండి," అంటూ అరిచాడు.
ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని ఆనంద్ వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, తన చేతిలో ఉన్న మాట్లాడే నక్షత్రం 'తార'ను ఆ నల్లటి పెట్టెపై ఉంచాడు.
వెలుగుల విజయం – ఆనంద్కు బహుమతి
తార ఆ పెట్టెను తాకగానే ఒక అద్భుతమైన దృశ్యం ఆవిష్కృతమైంది. తార నుండి వెండి రంగు కాంతి, పెట్టెలో ఉన్న సువర్ణ కాంతి కలిసి ఒక పెద్ద కాంతి విస్ఫోటనంలా మారాయి. ఆ వెలుగు తీవ్రతకు అంధకారుడు అరిచాడు, "అమ్మో! ఈ వెలుగును నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను!" అంటూ మెల్లగా కరిగిపోయి, నల్లటి పొగలా గాల్లో కలిసిపోయాడు.
పెట్టె తెరుచుకుంది. అందులో నుండి బయటకు వచ్చిన మాయా కాంతి తిరిగి సువర్ణ వృక్షంలోకి ప్రవేశించింది. క్షణాల వ్యవధిలో, ఆ ఎండిపోయిన చెట్టు మళ్లీ బంగారు రంగు ఆకులతో మెరిసిపోయింది. లోయ అంతటా ఉన్న నల్లటి పొగ పోయి, మళ్లీ రంగురంగుల పూలు, మెరిసే పుట్టగొడుగులతో లోయ అంతా పూర్వ వైభవాన్ని సంతరించుకుంది. జంతువులు, పక్షులు సంతోషంతో పాటలు పాడటం ప్రారంభించాయి.
సువర్ణ వృక్షం నుండి ఒక మృదువైన గొంతు వినిపించింది, "ధన్యవాదాలు ఆనంద్! నీ వివేకం, సహాయ గుణం మరియు ధైర్యం ఈ రోజు మా లోయను కాపాడాయి."
తార మళ్లీ ఆనంద్ చేతిలోకి వచ్చి, "ఆనంద్, మన లక్ష్యం నెరవేరింది. నువ్వు చేసిన ఈ సేవకు గుర్తుగా, ఈ 'మాయా స్పటికాన్ని' నీకు బహుమతిగా ఇస్తున్నాను. ఇది నీ దగ్గర ఉన్నంత కాలం నీకు ఎలాంటి ఆపద రాదు. నీ మనసు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటుంది," అంటూ ఒక చిన్న మెరిసే రాతిని ఇచ్చింది.
"మరి నువ్వు నాతో రావా తార?" అని ఆనంద్ అడిగాడు.
తార నవ్వి, "నేను ఆకాశంలోనే ఉంటాను ఆనంద్. కానీ ప్రతిరోజూ రాత్రి నువ్వు మిద్దెపైకి వచ్చి చూసినప్పుడు, నేను నీ వైపు చూస్తూ ప్రత్యేకంగా మెరుస్తాను. మన స్నేహం ఎప్పటికీ ఉంటుంది," అంది.
ఆనంద్ సంతోషంగా తల ఊపాడు. వాడు కళ్లు మూసి తెరిచేసరికి, వాడు తన ఇంటి మిద్దెపై చాప మీద పడుకుని ఉన్నాడు. తూర్పున సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు. వాడు తన జేబులో చేయి పెట్టి చూడగా, అక్కడ తార ఇచ్చిన మాయా స్పటికం నిజంగానే మెరుస్తూ ఉంది. ఆకాశం వైపు చూడగా, పగటి కాంతిలో కూడా ఒక చిన్న నక్షత్రం వాడికి గుడ్ బై చెబుతున్నట్లుగా మెరిసి మాయమైంది.
కథలోని నీతి (Moral of the Story):
ఈ కథ లోని నీతి ధైర్యం మరియు వివేకంతో పాటు, ఇతరులకు సహాయం చేయాలనే మంచి మనసు (సహాయ గుణం) ఉంటే ఎంతటి పెద్ద సమస్యనైనా అధిగమించవచ్చు. మనం ఇతరులకు చేసే మేలు, ఏదో ఒక రూపంలో మనకు తిరిగి సహాయంగా మారుతుంది.
Post a Comment